Podrząd: PASSERI Linnaeus, 1758 - ŚPIEWAJĄCE

Podrząd siostrzany w stosunku do Tyranni. Przyjęty porządek systematyczny w obrębie Passeri bazuje głównie na Oliveros et al. (2019) i Moyle et al. (2016); zob. również podsumowanie dotychczasowych badań w Cracraft (2014). Śpiewające dzielą się na 6 sukcesywnych odgałęzień ewolucyjnych (tu w randze infrarzędów): Menurides, Climacterides, Meliphagides, Orthonychides, Corvides i Passerides (zob. Barker et al., 2002, 2004, Ericson et al., 2002a,b, 2014, Selvatti et al., 2015, Claramunt & Cracraft, 2015, Moyle et al., 2016, Oliveros et al., 2019).

Infrarząd: MENURIDES Sharpe, 1891

Takson siostrzany w stosunku do wszystkich kolejnych przedstawicieli podrzędu Passeri (zob. m.in. Barker et al., 2002, 2004, Ericson et al., 2002b, Zuccon & Ericson, 2012, Aggerbeck et al., 2014, Ericson et al., 2014, Prum et al., 2015, Moyle et al., 2016, Oliveros et al., 2019).

Rodzina: MENURIDAE Lesson, 1828 - LIROGONY - LYREBIRDS

Wersja: 2019-04-15
Peters VIII: 333-334 (F)   Wolters III: 216 (F)   S&M: 422 (F)   HBW IX: 484-495 (F)   H&M4 II: 141 (F)   HBW IC II: 212-213 (F)
1 rodzaj, 2 gatunki
Systematyka: Monotypowa rodzina najbliżej spokrewniona z gąszczakami (Atrichornithidae) (Chesser & ten Have, 2007, Selvatti et al., 2015, Claramunt & Cracraft, 2015, Oliveros et al., 2019).

Rodzaj: Menura Latham, 1801 (f.)


Rodzina: ATRICHORNITHIDAE Stejneger, 1885 (1875) - GĄSZCZAKI - SCRUBBIRDS

Wersja: 2019-04-15
Peters VIII: 335-336 (F)   Wolters III: 216 (F)   S&M: 422-423 (p. Menuridae: sF)   HBW IX: 474-483 (F)   H&M4 II: 141 (F)   HBW IC II: 212-213 (F)
1 rodzaj, 2 gatunki
Systematyka: Monotypowa rodzina najbliżej spokrewniona z lirogonami (Menuridae) (Chesser & ten Have, 2007, Selvatti et al., 2015, Claramunt & Cracraft, 2015, Oliveros et al., 2019).

Rodzaj: Atrichornis Stejneger, 1885 (m.)


Infrarząd: CLIMACTERIDES

Takson siostrzany w stosunku do wszystkich kolejnych przedstawicieli podrzędu Passeri (zob. Barker et al., 2002, 2004, Zuccon & Ericson, 2012, Aggerbeck et al., 2014, Ericson et al., 2014, Prum et al., 2015, Claramunt & Cracraft, 2015, Moyle et al., 2016, Oliveros et al., 2019).

Rodzina: PTILONORHYNCHIDAE Gray,GR, 1841 - ALTANNIKI - BOWERBIRDS

Wersja: 2019-04-15
Peters XV: 172-181 (F)   Wolters III: 216-217 (F)   S&M: 423-424 (F)   HBW XIV: 350-403 (F)   H&M4 II: 141-143 (F)   HBW IC II: 212-215 (F)
8 rodzajów, 19 gatunków
Systematyka: Rodzina najbliżej spokrewniona z korołazami (Climacteridae) (zob. m.in. Barker et al., 2002, 2004, Prum et al., 2015, Claramunt & Cracraft, 2015, Moyle et al., 2016, Oliveros et al., 2019). Przyjęty porządek systematyczny wymaga rewizji taksonomicznej (zob. Kusmierski et al., 1997, Christidis & Boles, 2008 i niepubl. badania Zwiers, 2009).

Rodzaj: Ailuroedus Cabanis, 1851 (m.)

Rodzaj: Scenopoeetes Coues, 1891 (m.)

Rodzaj: Archboldia Rand, 1940 (f.)

Rodzaj: Amblyornis Elliot, 1872 (f.)

Rodzaj: Prionodura De Vis, 1883 (f.)

Rodzaj: Sericulus Swainson, 1825 (m.)

Rodzaj: Ptilonorhynchus Kuhl, 1820 (m.)

Rodzaj: Chlamydera Gould, 1837 (f.)


Rodzina: CLIMACTERIDAE de Selys-Longchamps, 1839 - KOROŁAZY - AUSTRALIAN TREECREEPERS

Wersja: 2019-04-15
Peters XII: 162-166 (F)   Wolters IV: 255 (F)   S&M: 422 (F)   HBW XII: 642-660 (F)   H&M4 II: 143-144 (F)   HBW IC II: 214-215 (F)
2 rodzaje, 7 gatunków
Systematyka: Rodzina najbliżej spokrewniona z altannikami (Ptilonorhynchidae) (zob. m.in. Barker et al., 2002, 2004, Prum et al., 2015, Claramunt & Cracraft, 2015, Moyle et al., 2016, Oliveros et al., 2019). Pokrewieństwo w obrębie rodziny słabo zbadane.

Rodzaj: Cormobates Mathews, 1922 (f.)

Rodzaj: Climacteris Temminck, 1820 (m.)


Infrarząd: MELIPHAGIDES

Dobrze zdefiniowany takson siostrzany w stosunku do wszystkich kolejnych przedstawicieli podrzędu Passeri (zob. m.in. Barker et al., 2002, 2004, Ericson et al., 2002b, 2014, Claramunt & Cracraft, 2015, Moyle et al., 2016, Oliveros et al., 2019). Przyjęty porządek systematyczny (rodziny) w obrębie Meliphagides dobrze poparty (zob. m.in. Barker et al., 2004, Driskell & Christidis, 2004, Driskell et al., 2007, Gardner et al., 2010, Zuccon & Ericson, 2012 i Marki et al., 2017): (Maluridae (Dasyornithidae (Meliphagidae (Pardalotidae + Acanthizidae))))). Badania Nyári & Joseph (2012) sugerują, iż lamparciki (Pardalotidae) i buszówkowate (Acanthizidae) powinny zostać połączone w jedną rodzinę (Pardalotidae), lecz zob. Marki et al. (2017).

Rodzina: MALURIDAE Swainson, 1831 - CHWOSTKOWATE - FAIRYWRENS AND GRASSWRENS

Wersja: 2017-07-10
Peters XI: 390-409 (F)   Wolters V: 387-388 (F)   S&M: 424-426 (F)   HBW XII: 490-531 (F)   H&M4 II: 144-146 (F)   HBW IC II: 216-219 (F)
2 podrodziny, 6 rodzajów, 33 gatunki
Systematyka: Porządek systematyczny w obrębie rodziny (podrodziny, rodzaje, gatunki) bazuje na Christidis et al. (2010), Driskell et al. (2011) i Marki et al. (2017); zob. również Gardner et al. (2010), Lee et al. (2012) i McLean et al. (2012). Porządek w obrębie rodzaju Stipiturus za Marki et al. (2017).

Podrodzina: MALURINAE Swainson, 1831 - CHWOSTKI

Rodzaj: Sipodotus Mathews, 1928 (m.)

Rodzaj: Clytomyias Sharpe, 1879 (m.)

Rodzaj: Chenorhamphus Oustalet, 1878 (m.)

Rodzaj: Malurus Vieillot, 1816 (m.)

Rodzaj: Stipiturus Lesson, 1831 (m.)

Podrodzina: AMYTORNITHINAE Mathews, 1946 - ZIELAKI

Rodzaj: Amytornis Stejneger, 1885 (m.)


Rodzina: DASYORNITHIDAE Schodde, 1975 - KOLCOPIÓRKI - BRISTLEBIRDS

Wersja: 2017-03-18
Peters XI: 409-410 (p. Acanthizidae)   Wolters IV: 271 (p. Acanthizidae)   S&M: 439 (p. Pardalotidae: sF)   HBW XII: 532-542 (F)   H&M4 II: 147 (F)   HBW IC II: 218-219 (F)
1 rodzaj, 3 gatunki
Systematyka: Monotypowa rodzina dawniej włączana do rodziny buszówkowatych (Acanthizidae), lecz zob. Schodde & Mason (1999), Driskell & Christidis (2004), Gardner et al. (2010) i Marki et al. (2017). Porządek systematyczny w obrębie rodzaju Dasyornis za Marki et al. (2017).

Rodzaj: Dasyornis Vigors & Horsfield, 1827 (m.)


Rodzina: MELIPHAGIDAE Vigors, 1825 - MIODOJADY - HONEYEATERS

Wersja: 2019-10-12
Peters XI: 461-464 (p. Acanthizidae), XII: 338-341 i 344-449 (F), XV: 183 (p. Paradisaeidae)   Wolters III: 217 (p. Paradisaeidae), IV: 256-263 (F) i 267 (Ephthianuridae)   S&M: 426-438 (F)   HBW XII: 612-626 (Epthianuridae) i XIII: 498-691 (F)   H&M4 II: 147-164 (F)   HBW IC II: 220-243 i 906-907 (F)
50 rodzajów, 183 gatunki (w tym 1 wymarły)
Systematyka: Przyjęty porządek systematyczny w obrębie rodziny (rodzaje, gatunki) bazuje na Andersen et al. (2019) i Marki et al. (2017); zob. również Driskell & Christidis (2004), Gardner et al. (2010), Nyári & Joseph (2011), Andersen et al. (2014b) i Joseph et al. (2014b), oraz również Higgins et al. (2008). Ostatnie badania sugerują, iż rodzaje Gymnomyza (Andersen et al., 2014b, Marki et al., 2017), Pycnopygius i Conopophila (Marki et al., 2017) nie są monofiletyczne; potrzeba dalszych badań. Do miodojadów dawniej zaliczano również rodzaje: Apalopteron i Cleptornis (obecnie zaliczane do szlarników Zosteropidae; zob. Sibley & Monroe, 1990, Springer et al., 1995, Moyle et al., 2009b), Oedistoma i Toxorhamphus (obecnie osobna rodzina - jagodziaki Melanocharitidae; zob. Sibley & Monroe, 1990, Barker et al., 2002, 2004, Beresford et al., 2005, Driskell et al., 2007), Promerops (obecnie osobna rodzina - dudkowce Promeropidae; zob. Barker et al., 2004, Beresford et al., 2005, Driskell et al., 2007), Notiomystis (obecnie osobna rodzina - miodniki Notiomystidae; zob. Ewen et al., 2006, Driskell et al., 2007), Moho i Chaetoptila (obecnie osobna rodzina - reliktowce Mohoidae; zob. Fleischer et al., 2008); ponadto rodzaje Epthianura i Ashbyia czasami są umieszczane w osobnej rodzinie - Epthianuridae Legge, 1887 (np. Mathews, 2007), lecz zob. m.in. Driskell & Christidis (2004) i Driskell et al. (2007). Porządek systematyczny w obrębie rodzajów: Philemon za Jønsson et al. (2016b) i Marki et al. (2017), Meliphaga za McCullough et al. (2019a), Ptiloprora, Caligavis, Melidectes, Lichmera i Myzomela za Marki et al. (2017).

Rodzaj: Myza Meyer,AB & Wiglesworth, 1895 (f.)

Rodzaj: Acanthorhynchus Gould, 1837 (m.)

Rodzaj: Glycichaera Salvadori, 1878 (f.)

Rodzaj: Melionyx Iredale, 1956 (m.) S

Rodzaj: Ptiloprora De Vis, 1894 (f.)

Rodzaj: Ashbyia North, 1911 (f.)

Rodzaj: Epthianura Gould, 1838 (f.)

Rodzaj: Stresemannia Meise, 1950 (f.)

Rodzaj: Ramsayornis Mathews, 1912 (m.)

Rodzaj: Conopophila Reichenbach, 1852 (f.)

Rodzaj: Melilestes Salvadori, 1876 (m.)

Rodzaj: Timeliopsis Salvadori, 1876 (f.)

Rodzaj: Macgregoria De Vis, 1897 (f.)

Rodzaj: Melipotes Sclater,PL, 1874 (m.)

Rodzaj: Gliciphila Swainson, 1837 (f.) S

Rodzaj: Certhionyx Lesson, 1830 (m.)

Rodzaj: Pycnopygius Salvadori, 1880 (m.) S

Rodzaj: Prosthemadera Gray,GR, 1840 (f.)

Rodzaj: Anthornis Gray,GR, 1840 (f.)

Rodzaj: Sugomel Mathews, 1922 (n.)

Rodzaj: Melitograis Sundevall, 1872 (f.)

Rodzaj: Vosea Gilliard, 1960 (f.) S

Rodzaj: Myzomela Vigors & Horsfield, 1827 (f.)

Rodzaj: Philemon Vieillot, 1816 (m.)

Rodzaj: Xanthotis Reichenbach, 1852 (m.)

Rodzaj: Plectorhyncha Gould, 1838 (f.)

Rodzaj: Grantiella Mathews, 1911 (f.)

Rodzaj: Trichodere North, 1912 (f.)

Rodzaj: Phylidonyris Lesson, 1830 (m.)

Rodzaj: Cissomela Bonaparte, 1854 (f.)

Rodzaj: Lichmera Cabanis, 1851(f.)

Rodzaj: Meliarchus Salvadori, 1880 (m.)

Rodzaj: Guadalcanaria Hartert,E, 1929 (f.)

Rodzaj: Gymnomyza Reichenow, 1914 (f.)

Rodzaj: Foulehaio Reichenbach, 1852 (m.) S

Rodzaj: Nesoptilotis Mathews, 1913 (f.)

Rodzaj: Entomyzon Swainson, 1825 (m.)

Rodzaj: Melithreptus Vieillot, 1816 (m.)

Rodzaj: Stomiopera Reichenbach, 1852 (f.)

Rodzaj: Meliphaga Lewin, 1808 (f.)

Rodzaj: Purnella Mathews, 1914 (f.)

Rodzaj: Lichenostomus Cabanis, 1851 (m.)

Rodzaj: Gavicalis Schodde & Mason, 1999 (m.)

Rodzaj: Ptilotula Mathews, 1912 (f.)

Rodzaj: Caligavis Iredale, 1956 (f.)

Rodzaj: Acanthagenys Gould, 1838 (f.)

Rodzaj: Anthochaera Vigors & Horsfield, 1827 (f.)

Rodzaj: Bolemoreus Nyári & Joseph, 2011 (m.)

Rodzaj: Manorina Vieillot, 1818 (f.)

Rodzaj: Melidectes Sclater,PL, 1874 (m.)


Rodzina: PARDALOTIDAE Strickland, 1842 - LAMPARCIKI - PARDALOTES

Wersja: 2017-05-12
Peters XII: 202-208 (p. Dicaeidae)   Wolters IV: 268 (p. Acanthizidae)   S&M: 438-439 (F)   HBW XIII: 390-401 (F)   H&M4 II: 164-165 (F)   HBW IC II: 244-245 (F)
1 rodzaj, 4 gatunki
Systematyka: Monotypowa rodzina blisko spokrewniona z buszówkowatymi (Acanthizidae). Badania Nyári & Joseph (2012) sugerują, iż obie rodziny powinny ze sobą być połączone, lecz zob. Marki et al. (2017). Porządek systematyczny w obrębie rodzaju Pardalotus za Marki et al. (2017).

Rodzaj: Pardalotus Vieillot, 1816 (m.)


Rodzina: ACANTHIZIDAE Bonaparte, 1854 - BUSZÓWKOWATE - GERYGONES AND THORNBILLS

Wersja: 2018-05-29
Peters XI: 410-460 (F) i XII: 6 (p. Muscicapidae)   Wolters IV: 267-271 (F) i VI: 402 (p. Pachycephalidae)   S&M: 439-444 (p. Pardalotidae: sF) i 459 (p. Corvidae)   HBW XII: 408-409 (p. Pachycephalidae) i 544-611 (F)   H&M4 II: 165-171 (F)   HBW IC II: 244-253 i 906-907 (F)
2 podrodziny, 15 rodzajów, 64 gatunki (w tym 1 wymarły)
Systematyka: Rodzina blisko spokrewniona z lamparcikami (Pardalotidae). Badania Nyári & Joseph (2012) sugerują, iż obie rodziny powinny ze sobą być połączone, lecz zob. Marki et al. (2017). Przyjęty porządek systematyczny w obrębie rodziny (rodzaje) bazuje na Gardner et al. (2010), Nyári & Joseph (2012), Marki et al. (2017) i Norman et al. (2018); zob. też Norman et al. (2009a) (pozycja systematyczna rodzaju Pachycare) oraz Christidis & Boles (2008). Schodde & Christidis (2014) zaproponowali umieszczenie rodzaju Oreoscopus w osobnej nowej podrodzinie - Oreoscopinae, lecz zob. Cracraft (2014). Norman et al. (2018) zaproponowali wyróżnienie dwóch dodatkowych podrodzin - Gerygoninae Mathews, 1919-20 i Sericornithinae Mathews, 1946 (z 4 plemionami: Smicrornithini Schodde, Christidis & Norman, 2018, Calamanthini Schodde, Christidis & Norman, 2018, Pyrrholaemini Schodde, Christidis & Norman, 2018 i Sericornithini Mathews, 1946). Porządek systematyczny (rodzaje, gatunki) w obrębie Sericornithinae Mathews, 1946 (sensu Norman et al., 2018) za Marki et al. (2017) i Norman et al. (2018). Porządek systematyczny w obrębie obecnie zdefiniowanego rodzaju Sericornis za Norman et al. (2018).

Podrodzina: PACHYCAREINAE Schodde & Christidis, 2014 - ZŁOTOLICZKI

Rodzaj: Pachycare Gould, 1876 (n.)

Rodzaj: Oreoscopus North, 1905 (m.)

Podrodzina: ACANTHIZINAE Bonaparte, 1854 - BUSZÓWKI

Rodzaj: Gerygone Gould, 1841 (f.)

Rodzaj: Smicrornis Gould, 1843(m.)

Rodzaj: Calamanthus Gould, 1838 (m.)

Rodzaj: Hylacola Gould, 1843 (f.) S

Rodzaj: Pycnoptilus Gould, 1851 (m.)

Rodzaj: Pyrrholaemus Gould, 1841 (m.)

Rodzaj: Origma Gould, 1838 (f.) S

Rodzaj: Neosericornis Mathews, 1912 (m.) S

Rodzaj: Aethomyias Sharpe, 1879 (m.) S

Rodzaj: Sericornis Gould, 1838 (m.)

Rodzaj: Acanthornis Legge, 1887 (f.)

Rodzaj: Aphelocephala Oberholser, 1899 (f.)

Rodzaj: Acanthiza Vigors & Horsfield, 1827 (f.)


Infrarząd: ORTHONYCHIDES

Takson siostrzany w stosunku do wszystkich kolejnych przedstawicieli podrzędu Passeri (zob. m.in. Barker et al.,, 2002, 2004, Ericson et al., 2014, Claramunt & Cracraft, 2015, Moyle et al., 2016, Oliveros et al., 2019).

Rodzina: ORTHONYCHIDAE Gray,GR, 1840 - ZIEMNODROZDY - LOGRUNNERS

Wersja: 2017-03-18
Peters X: 228-229 (p. Muscicapidae: sF)   Wolters V: 399 (F)   S&M: 448-449 (F)   HBW XII: 338-347 (F)   H&M4 II: 171 (F)   HBW IC II: 252-253 (F)
1 rodzaj, 3 gatunki
Systematyka: Monotypowa rodzina. Porządek systematyczny w obrębie rodzaju Orthonyx za Joseph et al. (2001) i Norman et al. (2002).

Rodzaj: Orthonyx Temminck, 1820 (m.)


Rodzina: POMATOSTOMIDAE Schodde, 1975 - STADNIAKI - AUSTRALASIAN BABBLERS

Wersja: 2017-03-18
Peters X: 278-282 (p. Muscicapidae)   Wolters V: 392 (p. Timaliidae)   S&M: 449 (F)   HBW XII: 322-336 (F)   H&M4 II: 171-172 (F)   HBW IC II: 252-253 (F)
2 rodzaje, 5 gatunków
Systematyka: Pokrewieństwo w obrębie rodziny słabo zbadane.

Rodzaj: Garritornis Iredale, 1956 (m.)

Rodzaj: Pomatostomus Cabanis, 1851 (m.)


Infrarząd: CORVIDES Wagler, 1830

Dobrze zdefiniowany takson siostrzany w stosunku do infrarzędu Passerides, składający się z 6 sukcesywnych odgałęzień ewolucyjnych: Cinclosomatidae, Campephagidae, (Mohouidae + Neosittidae), Orioloidea, Malaconotoidea i Corvoidea (Moyle et al., 2016, Oliveros et al., 2019); zob. również wcześniejsze badania Barker et al. (2002, 2004), Fuchs et al. (2006b), Moyle et al. (2006b), Irestedt & Ohlson (2008), Irestedt et al. (2008), Jønsson et al. (2008b, 2011, 2016a), Zuccon & Ericson (2012), Aggerbeck et al. (2014), Selvatti et al. (2015) i Claramunt & Cracraft (2015).

Rodzina: CINCLOSOMATIDAE Bonaparte, 1854 - PIESZAKI - QUAIL-THRUSHES AND JEWEL-BABBLERS

Wersja: 2019-04-15
Peters X: 231-237 (p. Muscicapidae)   Wolters V: 399 (p. Orthonychidae)   S&M: 457 (p. Corvidae: sF)   HBW XII: 364-368 (p. Eupetidae)   H&M4 II: 184-185 (F)   HBW IC II: 260-263 (F)
2 rodzaje, 10 gatunków
Systematyka: Takson siostrzany w stosunku do pozostałych przedstawicieli infrarzędu Corvides (Moyle et al., 2016, Oliveros et al., 2019). Pieszaki były dawniej umieszczane w rodzinie długobiegów (Eupetidae) (np. Boles, 2007b), lecz zob. m.in. Norman et al. (2009b) i Jønsson et al. (2011). Porządek systematyczny w obrębie rodziny (rodzaje, gatunki) na podstawie Toon et al. (2012).

Rodzaj: Ptilorrhoa Peters,JL, 1940 (f.)

Rodzaj: Cinclosoma Vigors & Horsfield, 1827 (n.)


Rodzina: CAMPEPHAGIDAE Vigors, 1825 - LISZKOJADY - MINIVETS AND CUCKOOSHRIKES

Wersja: 2019-07-29
Peters IX: 167-217 (F)   Wolters III: 226-229 (F)   S&M: 479-485 (p. Corvidae)   HBW X: 40-119 (F)   H&M4 II: 175-184 (F)   HBW IC II: 280-293 (F)
2 podrodziny, 11 rodzajów, 86 gatunków
Systematyka: Rodzina siostrzana w stosunku do wszystkich kolejnych przedstawicieli infrarzędu Corvides (Moyle et al., 2016, Oliveros et al., 2019); sugerowane wcześniej (m.in. Fuchs et al., 2006b, Irestedt et al., 2008, Norman et al., 2009b) bliższe pokrewieństwo z przedstawicielami nadrodziny Malaconotoidea nie zostało potwierdzone. Przyjęty porządek systematyczny w obrębie rodziny (rodzaje) bazuje na Jønsson et al. (2010c,d, 2016a) i Pepke et al. (2019); zob. też Fuchs et al. (2007b). Porządek systematyczny w obrębie rodzaju: Coracina za Pepke et al. (2019), Edolisoma za Pedersen et al. (2018), przy czym systematyka grupy Edolisoma tenuirostre/E. remotum wymaga jednak dalszych badań.

Podrodzina: PERICROCOTINAE Sundevall, 1872 - PURPURKI

Rodzaj: Pericrocotus Boie, 1826 (m.)

Podrodzina: CAMPEPHAGINAE Vigors, 1825 - LISZKOJADY

Rodzaj: Coracina Vieillot, 1816 (f.)

Rodzaj: Ceblepyris Cuvier, 1816 (m.)

Rodzaj: Campephaga Vieillot, 1816 (f.)

Rodzaj: Lobotos Reichenbach, 1850 (m.)

Rodzaj: Campochaera Sharpe, 1878 (f.)

Rodzaj: Malindangia Mearns, 1907 (f.)

Rodzaj: Edolisoma Jacquinot & Pucheran, 1853 (n.)

Rodzaj: Celebesica Strand, 1928 (f.)

Rodzaj: Cyanograucalus Hartlaub, 1861 (m.)

Rodzaj: Lalage Boie, 1826 (f.)


Rodzina: MOHOUIDAE Mathews, 1946 (1854) - MAORYSKI - YELLOWHEAD AND ALLIES

Wersja: 2019-04-15
Peters XI: 460-461 (p. Acanthizidae: sF)   Wolters V: 399-400 (p. Pachycephalidae: sF)   S&M: 458 (p. Corvidae: t)   HBW XII: 430 i 435-437 (p. Pachycephalidae)   H&M4 II: 174 (F)   HBW IC II: 254-255 (F)
2 rodzaje, 2 gatunki
Systematyka: Rodzina najbliżej spokrewniona z kowaliczkami (Neosittidae) i obie rodziny stanowią takson siostrzany w stosunku do wszystkich kolejnych przedstawicieli infrarzędu Corvides (Moyle et al., 2016, Oliveros et al., 2019); zob. również wcześniejsze badania Aggerbeck et al. (2014) i Jønsson et al. (2016a). Maoryski dawniej umieszczane były w różnych rodzinach jak sikory (Paridae), tymaliowate (Timaliidae), ziemnodrozdy (Orthonychidae), liszkojady (Campephagidae), pokrzewkowate (Sylviidae), chwostkowate (Maluridae), buszówkowate (Acanthizidae), czy fletówki (Pachycephalidae) (Boles, 2007a), lecz zob. m.in. Norman et al. (2009b), Jønsson et al. (2011), Zuccon & Ericson (2012) i Gibb et al. (2015).

Rodzaj: Mohoua Lesson, 1837 (f.)

Rodzaj: Finschia Hutton,FW, 1903 (f.)


Rodzina: NEOSITTIDAE Ridgway, 1904 - KOWALICZKI - SITTELLAS

Wersja: 2019-07-25
Peters XII: 145-149 (p. Sittidae: sF - "Daphoenosittinae")   Wolters IV: 253 (F)   S&M: 458 (p. Corvidae: t)   HBW XII: 628-641 (F)   H&M4 II: 174-175 (F)   HBW IC II: 254-255 (F)
1 rodzaj, 3 gatunki
Systematyka: Rodzina najbliżej spokrewniona z maoryskami (Mohouidae) i obie rodziny stanowią takson siostrzany w stosunku do wszystkich kolejnych przedstawicieli infrarzędu Corvides (Moyle et al., 2016, Oliveros et al., 2019); zob. również wcześniejsze badania Aggerbeck et al. (2014) i Jønsson et al. (2016a). Systematyka gatunków rodzaju Daphoenositta niejasna (zob. Noske, 2007, Christidis & Boles, 2008, Jønsson et al., 2019b).

Rodzaj: Daphoenositta De Vis, 1897 (f.)


Nadrodzina: ORIOLOIDEA Vigors, 1825

Grupa 8 blisko spokrewnionych rodzin, zdefiniowana na podstawie badań Moyle et al. (2016) i Oliveros et al. (2019), siostrzana w stosunku do (Malaconotoidea + Corvoidea); pokrewieństwo pomiędzy Psophodidae, Eulacestomatidae, (Falcunculidae + Oreoicidae) i 4 pozostałymi rodzinami wymaga jednak dalszych badań.

Rodzina: PSOPHODIDAE Bonaparte, 1854 - TRZASKACZE - WHIPBIRDS AND WEDGEBILLS

Wersja: 2019-04-15
Peters X: 229-231 (p. Muscicapidae)   Wolters V: 399 (p. Orthonychidae)   S&M: 456-457 (p. Corvidae)   HBW XII: 370-372 (p. Eupetidae)   H&M4 II: 192 (F)   HBW IC II: 270-271 (F)
2 rodzaje, 5 gatunków
Systematyka: Takson siostrzany w stosunku do pozostałych przedstawicieli nadrodziny Orioloidea (Oliveros et al., 2019) lub też do (Falcunculidae + Oreoicidae) (Moyle et al., 2016); potrzeba dalszych badań. Trzaskacze dawniej umieszczane były w rodzinie pieszaków (Cinclosomatidae) lub długobiegów (Eupetidae), lecz nie są z nimi blisko spokrewnione (zob. m.in. Norman et al., 2009b, Jønsson et al., 2011 i Aggerbeck et al., 2014). Ostatnie badania (Jønsson et al., 2016a) sugerują, iż rodzaj Psophodes nie jest monofiletyczny względem Androphobus.

Rodzaj: Androphobus Hartert,E & Paludan, 1934 (m.)

Rodzaj: Psophodes Vigors & Horsfield, 1827 (m.)


Rodzina: EULACESTOMATIDAE Schodde & Christidis, 2014 - KORALNICZKI - PLOUGHBILL

Wersja: 2019-04-15
Peters XII: 3 (p. Muscicapidae)   Wolters VI: 402 (p. Pachycephalidae)   S&M: 462 (p. Corvidae)   HBW XII: 408-409 (p. Pachycephalidae)   H&M4 II: 192 (F)   HBW IC II: 254-255 (F)
1 rodzaj, 1 gatunek
Systematyka: Monotypowa rodzina leżąca u podstawy rodziny Orioloidea (Moyle et al., 2016, Oliveros et al., 2019); potrzeba dalszych badań dla określenia jej pozycji filogenetycznej. Koralniczki były wcześniej często umieszczane w rodzinie fletówek (Pachycephalidae) lub czubców (Falcunculidae).

Rodzaj: Eulacestoma De Vis, 1894 (n.)


Rodzina: FALCUNCULIDAE Chenu & des Murs, 1853 - CZUBCE - SHRIKE-TITS

Wersja: 2019-04-15
Peters XII: 4-5 (p. Muscicapidae)   Wolters VI: 402 (p. Pachycephalidae)   S&M: 458 (p. Corvidae: t)   HBW XII: 408-410 (p. Pachycephalidae)   H&M4 II: 191 (F)   HBW IC II: 262-263 (F)
1 rodzaj, 3 gatunki
Systematyka: Rodzina są najbliżej spokrewniona z górnikami (Oreoicidae), przy czym pokrewieństwo tej grupy w stosunku do pozostałych przedstawicieli nadrodziny Orioloidea nie zostało dostatecznie ustalone (Moyle et al., 2016, Oliveros et al., 2019). Czubce dawniej były często umieszczane w rodzinie fletówek (Pachycephalidae), z którymi nie są blisko spokrewnione. Systematyka gatunków z rodzaju Falcunculus dyskusyjna (zob. Schodde & Mason, 1999, Christidis & Boles, 2008).

Rodzaj: Falcunculus Vieillot, 1816 (m.)


Rodzina: OREOICIDAE Schodde & Christidis, 2014 - GÓRNIKI - AUSTRALO-PAPUAN BELLBIRDS

Wersja: 2019-04-15
Peters XII: 5, 9-10 i 50 (p. Muscicapidae)   Wolters V: 400 (p. Pachycephalidae)   S&M: 459 i 462 (p. Corvidae)   HBW XII: 408, 410-411, 430 i 435 (p. Pachycephalidae)   H&M4 II: 191-192 (F)   HBW IC II: 260-261 (F)
3 rodzaje, 3 gatunki
Systematyka: Rodzina są najbliżej spokrewniona z czubcami (Falcunculidae), przy czym pokrewieństwo tej grupy w stosunku do pozostałych przedstawicieli nadrodziny Orioloidea nie zostało dostatecznie ustalone (Moyle et al., 2016, Oliveros et al., 2019). Czubce dawniej były często umieszczane w rodzinie fletówek (Pachycephalidae), z którymi nie są blisko spokrewnione (Schodde & Christidis, 2014).

Rodzaj: Aleadryas Iredale, 1956 (f.)

Rodzaj: Ornorectes Iredale, 1956 (m.)

Rodzaj: Oreoica Gould, 1838 (f.)


Rodzina: PARAMYTHIIDAE Sclater,PL, 1893 - JAGODNIKI - PAINTED BERRYPECKERS

Wersja: 2019-04-15
Peters XII: 200-202 (p. Dicaeidae)   Wolters IV: 243 (p. Pycnonotidae)   S&M: 669 (F)   HBW XIII: 340-349 (F)   H&M4 II: 193 (F)   HBW IC II: 260-261 (F)
2 rodzaje, 2 gatunki
Systematyka: Rodzina najbliżej spokrewniona z wireonkowatymi (Vireonidae), z którymi tworzy takson siostrzany do grupy (Pachycephalidae + Oriolidae) (Moyle et al., 2016, Oliveros et al., 2019); zob. również wcześniejsze badania Barker et al. (2002, 2004), Jønsson et al. (2011), Aggerbeck et al. (2014) i Jønsson et al. (2016a). Jagodniki były wcześniej często włączane do rodziny jagodziaków (Melanocharitidae), z którymi nie są blisko spokrewnione.

Rodzaj: Oreocharis Salvadori, 1876 (f.)

Rodzaj: Paramythia De Vis, 1892 (f.)


Rodzina: VIREONIDAE Swainson, 1837 - WIREONKOWATE - SHRIKE-BABBLERS, ERPORNIS AND VIREOS

Wersja: 2019-04-15
Peters X: 385-389 i 426-427 (p. Muscicapidae), XIV: 103-138 (F)   Wolters V: 359-361 (F), 382 (p. Illadopseidae) i 392 (p. Timaliidae)   S&M: 452-456 (F), 640-641 i 644 (p. Sylviidae)   HBW XII: 284-289 (p. Timaliidae) i XV: 378-439 (F)   H&M4 II: 193-200 (F)   HBW IC II: 272-281 (F)
8 rodzajów, 63 gatunki
Systematyka: Rodzina najbliżej spokrewniona z jagodnikami (Paramythiidae), z którymi tworzy takson siostrzany do grupy (Pachycephalidae + Oriolidae) (Moyle et al., 2016, Oliveros et al., 2019). Porządek systematyczny w obrębie wireonkowatych (rodzaje, gatunki) bazuje na badaniach Slager et al. (2014) i Reddy & Cracraft (2007) (zmiany zaakceptowane przez SACC i NACC); zob. również Jønsson et al. (2016a). Rodzaje Pteruthius i Erpornis były do niedawna umieszczane w rodzinie tymaliowatych (Timaliidae) (np. Sibley & Monroe, 1990, Collar & Robson, 2007), lecz zob. Barker et al. (2004) i Reddy & Cracraft (2007); ewentualnie rodzaje te mogą być umieszczone w odrębnych (pod)rodzinach (badania Jønsson et al., 2016a sugerują potrzebę umieszczenia rodzaju Pteruthius w osobnej monotypowej rodzinie). Pozycja systematyczna Pachysylvia hypochrysea niejasna (Slager et al., 2014). Porządek systematyczny w obrębie rodzaju Pteruthius za Reddy (2008). Szereg gatunków wymaga rewizji taksonomicznej, w tym Cyclarhis gujanensis, Vireolanius leucotis, Tunchiornis ochraceiceps, Vireo plumbeus, V. flavoviridis (zob. Slager et al., 2014, Battey & Klicka, 2017).

Rodzaj: Pteruthius Swainson, 1832 (m.)

Rodzaj: Erpornis Hodgson, 1844 (f.)

Rodzaj: Cyclarhis Swainson, 1824 (f.)

Rodzaj: Hylophilus Temminck, 1822 (m.)

Rodzaj: Vireolanius Bonaparte, 1850 (m.)

Rodzaj: Tunchiornis Slager & Klicka, 2014b (m.) S

Rodzaj: Pachysylvia Bonaparte, 1850 (f.) S

Rodzaj: Vireo Vieillot, 1808 (m.)


Rodzina: PACHYCEPHALIDAE Swainson, 1831 - FLETÓWKI - WHISTLERS

Wersja: 2019-04-15
Peters XII: 8-44 i 49-51 (p. Muscicapidae: sF)   Wolters V: 400 (F) i VI: 401-402 (F)   S&M: 459-462 (p. Corvidae: t)   HBW XII: 374-435 (F)   H&M4 II: 185-191 (F)   HBW IC II: 262-271 (F)
5 rodzajów, 58 gatunków
Systematyka: Rodzina najbliżej spokrewniona z wilgowatymi (Oriolidae), z którymi tworzy takson siostrzany do grupy (Paramythiidae + Vireonidae) (Moyle et al., 2016, Oliveros et al., 2019). Przyjęty porządek systematyczny w obrębie rodziny (rodzaje, gatunki) za Norman et al. (2009b), Jønsson et al. (2010a, 2014, 2016a) i Andersen et al. (2014a); zob. też Dumbacher et al. (2008), Jønsson et al. (2008a) i Zuccon & Ericson (2012). Rodzaj Hylocitrea zwykle wymieniany wśród fletówek (np. Dickinson, 2003) okazał się być blisko spokrewniony z jemiołuszkami (Bombycillidae) (zob. Spellman et al., 2008). Ponadto rodzaje Eulacestoma, Falcunculus i Rhagologus zostały umieszczone w oddzielnych, monotypowych rodzinach, Aleadryas, Ornorectes i Oreoica w Oreoicidae, Pachycare w Acanthizidae (zob. Norman et al., 2009b), a Pitohui (s.s.) w Oriolidae. Porządek systematyczny w obrębie rodzaju Colluricincla za Marki et al. (2018). Systematyka części gatunków z rodzaju Pachycephala niejasna (zob. Jønsson et al., 2014, Andersen et al., 2014a, Eaton et al., 2016).

Rodzaj: Melanorectes Sharpe, 1877 (m.)

Rodzaj: Coracornis Riley, 1918 (m.)

Rodzaj: Pachycephala Vigors, 1825 (f.)

Rodzaj: Pseudorectes Sharpe, 1877 (m.)

Rodzaj: Colluricincla Vigors & Horsfield, 1827 (f.)


Rodzina: ORIOLIDAE Vigors, 1825 - WILGOWATE - ORIOLES, FIGBIRDS AND ALLIES

Wersja: 2019-07-25
Peters XII: 45-49 i 52 (p. Muscicapidae), XV: 122-137 (F)   Wolters III: 216 (Turnagridae), IV: 244-245 (F) i V: 400 (p. Pachycephalidae)   S&M: 462, 463 i 477-479 (p. Corvidae: t)   HBW VII: 52-53, XII: 430 i 433-434 (p. Pachycephalidae), XIII: 692-731 (F)   H&M4 II: 201-204 (F)   HBW IC II: 254-261 i 906-907 (F)
4 podrodziny, 4 rodzaje (w tym 1 wymarły), 39 gatunków (w tym 2 wymarłe)
Systematyka: Rodzina najbliżej spokrewniona z fletówkami (Pachycephalidae), z którymi tworzy takson siostrzany do grupy (Paramythiidae + Vireonidae) (Moyle et al., 2016, Oliveros et al., 2019). Przyjęty porządek systematyczny w obrębie rodziny (podrodziny, rodzaje, gatunki) za Jønsson et al. (2019a); zob. również Jønsson et al. (2008a, 2010b, 2016a,b), Johansson et al. (2011) i Zuccon & Ericson (2012). Rodzaj Pitohui był do niedawna włączany do rodziny fletówek (Pachycephalidae) (np. Boles, 2007a) lub Colluricinclidae (np. Dickinson, 2003), lecz zob. Jønsson et al. (2008a, 2010b, 2011, 2016a), Johansson et al. (2011) i Zuccon & Ericson (2012). Wymarły rodzaj Turnagra był do niedawna określany jako incertae sedis lub też włączany do fletówek (Pachycephalidae) lub altanników (Ptilonorhynchidae), lecz zob. Johansson et al. (2011), Zuccon & Ericson (2012) i Jønsson et al. (2016a, 2019a). Szereg gatunków z rodzaju Oriolus wymaga rewizji taksonomicznej (zob. Jønsson et al., 2010b, 2019a).

Podrodzina: PITOHUINAE Christidis & Schodde, 2014 - FLETOWCE

Rodzaj: Pitohui Lesson, 1831 (m.)

Podrodzina: SPHECOTHERINAE Mathews & Iredale, 1920 - FIGOJADY

Rodzaj: Sphecotheres Vieillot, 1816 (m.)

Podrodzina: TURNAGRINAE Buller, 1888 (1855) - RDZAWKI

Rodzaj: Turnagra Lesson, 1837 (f.)

Podrodzina: ORIOLINAE Vigors, 1825 - WILGI

Rodzaj: Oriolus Linnaeus, 1766 (m.)


Nadrodzina: MALACONOTOIDEA Swainson, 1824

Dobrze zdefiniowana nadrodzina, siostrzana do Corvoidea i składająca się z następujących sukcesywnych odgałęzień ewolucyjnych: Machaerirhynchidae, Artamidae, Rhagologidae, (Platysteiridae + Vangidae) i (Malaconotidae (Pityriasidae + Aegithinidae)) (Moyle et al., 2016, Oliveros et al., 2019); zob. również wcześniejsze badania m.in. Barker et al. (2004), Aggerbeck et al. (2014) i Jønsson et al. (2016a).

Rodzina: MACHAERIRHYNCHIDAE Schodde & Mason, 1999 - SZUFLODZIOBKI - BOATBILLS

Wersja: 2019-04-16
Peters XI: 527-529 (p. Monarchidae)   Wolters IV: 253 (p. Monarchidae)   S&M: 497 (p. Corvidae)   HBW XI: 324-325 (p. Monarchidae)   H&M4 II: 205 (F)   HBW IC II: 296-297 (F)
1 rodzaj, 2 gatunki
Systematyka: Takson siostrzany w stosunku do wszystkich przedstawicieli nadrodziny Malaconotoidea (Moyle et al., 2016, Oliveros et al., 2019). Szuflodziobki były do niedawna włączane do rodziny monarek (Monarchidae), lecz zob. m.in. Norman et al. (2009b), Jønsson et al. (2011, 2012a), Fuchs et al. (2012b) i Aggerbeck et al. (2014).

Rodzaj: Machaerirhynchus Gould, 1851 (m.)


Rodzina: ARTAMIDAE Vigors, 1825 - OSTROLOTY - WOODSWALLOWS, AUSTRALIAN MAGPIES AND ALLIES

Wersja: 2019-04-16
Peters XI: 529 (p. Monarchidae), XV: 160-172 i 284 (F, Cracticidae)   Wolters III: 219-221 (F, Cracticidae) i VI: p. 404 (p. Pachycephalidae),   S&M: 475-477 (p. Corvidae: t)   HBW XIV: 286-342 (F, Cracticidae)   H&M4 II: 205-208 (F)   HBW IC II: 292-297 (F)
3 podrodziny, 6 rodzajów, 24 gatunki
Systematyka: Przyjęty porządek systematyczny (podrodziny, rodzaje) bazuje na Kearns et al. (2013) i Aggerbeck et al. (2014); zob. również Barker et al. (2002, 2004), Moyle et al. (2006b), Norman et al. (2009b), Jønsson et al. (2011) i Zuccon & Ericson (2012). Srokacze (Cractinae) są często podnoszone do rangi rodziny (np. Dickinson, 2003), lecz zob. Christidis & Boles (2008) i Jønsson et al. (2016a).

Podrodzina: PELTOPSINAE Schodde & Christidis, 2014 - BIAŁOUCHY

Rodzaj: Peltops Wagler, 1829 (m.)

Podrodzina: CRACTICINAE Chenu & des Murs, 1853 (1836) - SROKACZE

Rodzaj: Strepera Lesson, 1831 (f.)

Rodzaj: Melloria Mathews, 1912 (f.)

Rodzaj: Gymnorhina Gray,GR, 1840 (f.)

Rodzaj: Cracticus Vieillot, 1816 (m.)

Podrodzina: ARTAMINAE Vigors, 1825 - OSTROLOTY

Rodzaj: Artamus Vieillot, 1816 (m.)


Rodzina: RHAGOLOGIDAE Schodde & Christidis, 2014 - ŁUSKOWCZYKI - FALSE WHISTLER

Wersja: 2019-04-16
Peters XII: 6-7 (p. Muscicapidae)   Wolters VI: 402 (p. Pachycephalidae)   S&M: 459 (p. Corvidae)   HBW XII: 408 i 411 (p. Pachycephalidae)   H&M4 II: 205 (F)   HBW IC II: 292-293 (F)
1 rodzaj, 1 gatunek
Systematyka: Monotypowa rodzina ostatnio wyodrębniona z fletówek (Pachycephalidae) (zob. Schodde & Christidis, 2014), siostrzana w stosunku do wszystkich kolejnych przedstawicieli nadrodziny Malaconotoidea (Moyle et al., 2016, Oliveros et al., 2019); zob. również wcześniejsze badania Aggerbeck et al. (2014) i Jønsson et al. (2016a).

Rodzaj: Rhagologus Stresemann & Paludan, 1934 (m.)


Rodzina: PLATYSTEIRIDAE Sundevall, 1872 - KRĘPACZKI - WATTLE-EYES AND BATISES

Wersja: 2019-04-16
Peters IX: 314 (p. Laniidae) i XI: 378-390 (F)   Wolters III: 230 (p. Prionopidae) i 235-236 (p. Laniidae: sF)   S&M: 497 i 502-504 (p. Corvidae)   HBW XI: 164-184 i 186-199 (F), XIV: 118 i 122 (p. Malaconotidae)   H&M4 II: 208-210 (F)   HBW IC II: 302-305 (F)
4 rodzaje, 29 gatunków
Systematyka: Krępaczki są najbliżej spokrewnione z wangowatymi (Vangidae) (Aggerbeck et al., 2014, Jønsson et al., 2016a, Oliveros et al., 2019). Porządek systematyczny w obrębie rodziny (rodzaje) bazuje na badaniach Njabo et al. (2008) i Fuchs et al. (2012b); zob. również Jønsson et al. (2016a). Powyższe badania sugerują, iż rodzaje Dyaphorophyia i Batis nie są monofiletyczne; potrzeba dalszych bardziej kompletnych badań. Rodzaj Lanioturdus był często umieszczany w rodzinie dzierzbików (Malaconotidae), lecz zob. m.in. Fuchs et al. (2004).

Rodzaj: Lanioturdus Waterhouse, 1838 (m.)

Rodzaj: Batis Boie, 1833 (f.)

Rodzaj: Dyaphorophyia Bonaparte, 1854 (f.)

Rodzaj: Platysteira Jardine & Selby, 1830 (f.)


Rodzina: VANGIDAE Swainson & Richardson,J, 1832 - WANGOWATE - VANGAS, HELMET-SHRIKES AND SHRIKE-FLYCATCHERS

Wersja: 2019-07-28
Peters IX: 217-221 (p. Campephagidae), 310-314 (p. Laniidae), 365-369 (F) i 299-300 (p. Pycnonotidae), X: 429 (p. Muscicapidae), XI: 206-207 (p. Sylviidae), 376-378 (p. Platysteiridae) i 471-472 (p. Monarchidae), XII: 124 (genus incertae sedis)   Wolters III: 229-230 (p. Campephagidae), 230 (p. Prionopidae), 235-236 (p. Laniidae) i 236 (F), IV: 248 (p. Monarchidae), V: 379 (p. Sylviidae), VI: 421 (p. Muscicapidae)   S&M: 486, 501-502 i 504-505 (p. Corvidae: t), 618-619 i 645 (p. Sylviidae)   HBW X: 120-122 (p. Campephagidae), XI: 184-186 (p. Platysteiridae), 324 i 328-329 (p. Monarchidae), 686 i 689-690 (p. Sylviidae), XII: 288 i 291 (p. Timaliidae), XIV: 124-140 (Prionopidae) i 142-170 (F)   H&M4 II: 210-213 (F)   HBW IC II: 296-301 (F)
2 podrodziny, 21 rodzajów, 36 gatunków
Systematyka: Wangowate są najbliżej spokrewnione z krępaczkami (Platysteiridae) (Aggerbeck et al., 2014, Jønsson et al., 2016a, Oliveros et al., 2019). Przyjęty porządek systematyczny w obrębie rodziny (podrodziny, rodzaje) bazuje na badaniach Reddy et al. (2012) i Jønsson et al. (2012a); zob. również Johansson et al. (2008b), Fuchs et al. (2012b) i Jønsson et al. (2016a). Pozycja systematyczna rodzaju Philentoma wymaga dalszych badań (zob. Reddy et al., 2012 i niepublikowane badania Oliveros, 2015). Rodzina składa się z szeregu rodzajów do niedawna umieszczanych w różnych rodzinach: Philentoma - w Monarchidae (np. Coates et al., 2006), Prionops - Prionopidae (np. Allan, 2009) lub Malaconotidae (np. Dickinson, 2003), Megabyas, Bias i Pseudobias - Platysteiridae (np. Louette, 2006), Hemipus i Tephrodornis - Campephagidae (np. Taylor, 2005), Newtonia - Sylviidae (np. Sibley & Monroe, 1990, Bairlein et al., 2006), Mystacornis - Timaliidae (np. Collar & Robson, 2006), Tylas - Pycnonotidae. Nowo opisany gatunek Hypositta perdita Peters,DS, 1996 obecnie traktowany jest jako synonim Oxylabes madagascariensis (zob. Fjeldså et al., 2013). Ostatnio został opisany nowy gatunek lemurki - Newtonia lavarambo Goodman, Younger, Raherilalalo & Reddy (w: Younger et al., 2018), lecz nazwa ta nie została wprowadzona zgodnie z zasadami Międzynarodowego Kodeksu Nomenklatury Zoologicznej (ICZN).

Podrodzina: VANGINAE Swainson & Richardson,J, 1832 - WANGI

Rodzaj: Newtonia Schlegel, 1867 (f.)

Rodzaj: Tylas Hartlaub, 1862 (f.)

Rodzaj: Calicalicus Bonaparte, 1854 (m.)

Rodzaj: Hypositta Newton,A, 1881 (f.)

Rodzaj: Leptopterus Bonaparte, 1854 (m.)

Rodzaj: Cyanolanius Bonaparte, 1854 (m.)

Rodzaj: Mystacornis Sharpe, 1870 (m.)

Rodzaj: Pseudobias Sharpe, 1870 (m.)

Rodzaj: Vanga Vieillot, 1816 (f.)

Rodzaj: Schetba Lesson, 1831 (f.)

Rodzaj: Euryceros Lesson, 1831 (m.)

Rodzaj: Xenopirostris Bonaparte, 1850 (m.)

Rodzaj: Oriolia Geoffroy Saint-Hilaire,I, 1838 (f.)

Rodzaj: Falculea Geoffroy Saint-Hilaire,I, 1836 (f.)

Rodzaj: Artamella Sclater,WL, 1924 (f.)

Podrodzina: PRIONOPINAE Bonaparte, 1853 - CZOŁOCZUBY

Rodzaj: Prionops Vieillot, 1816 (m.)

Rodzaj: Hemipus Hodgson, 1844 (m.)

Rodzaj: Tephrodornis Swainson, 1832 (m.)

Rodzaj: Megabyas Verreaux,J & Verreaux,E, 1855 (m.)

Rodzaj: Bias Lesson, 1831 (m.)

Rodzaj: Philentoma Eyton, 1845 (f.)


Rodzina: PITYRIASIDAE Mayr & Amadon, 1951 - GOŁOGŁOWY - BRISTLEHEAD N

Wersja: 2019-04-16
Peters IX: 364-365 (p. Laniidae: sF)   Wolters III: 231 (F)   S&M: 477 (p. Corvidae)   HBW XIV: 344-348 (F)   H&M4 II: 213 (F)   HBW IC II: 306-307 (F)
1 rodzaj, 1 gatunek
Systematyka: Monotypowa rodzina, najbliżej spokrewniona z paskownikami (Aegithinidae), z którymi tworzy takson siostrzany w stosunku do dzierzbików (Malaconotidae) (Oliveros et al., 2019); zob. również wcześniejsze badania Moyle et al. (2006b), Fuchs et al. (2012b) i Aggerbeck et al. (2014).

Rodzaj: Pityriasis Lesson, 1839 (f.)


Rodzina: AEGITHINIDAE Gray,GR, 1869 - PASKOWNIKI - IORAS

Wersja: 2019-04-16
Peters IX: 300-303 (p. Irenidae)   Wolters III: 236 (F)   S&M: 497 (p. Corvidae: sF)   HBW X: 278-290 (F)   H&M4 II: 214 (F)   HBW IC II: 306-307 (F)
1 rodzaj, 4 gatunki
Systematyka: Monotypowa rodzina, najbliżej spokrewniona z gołogłowami (Pityriasidae), z którymi tworzy takson siostrzany w stosunku do dzierzbików (Malaconotidae) (Oliveros et al., 2019); zob. również wcześniejsze badania Moyle et al. (2006b), Fuchs et al. (2012b) i Aggerbeck et al. (2014). Pokrewieństwo w obrębie rodziny słabo zbadane.

Rodzaj: Aegithina Vieillot, 1816 (f.)


Rodzina: MALACONOTIDAE Swainson, 1824 - DZIERZBIKI - BUSH-SHRIKES, PUFFBACKS AND TCHAGRAS

Wersja: 2019-04-16
Peters IX: 314-341 (p. Laniidae: sF)   Wolters III: 230 (p. Prionopidae), 230-231 i 233-235 (p. Laniidae: sF)   S&M: 497-501 (p. Corvidae: sF)   HBW XIV: 50-122 i XVII: 222 (F)   H&M4 II: 214-219 (F)   HBW IC II: 306-313 (F)
9 rodzajów, 46 gatunków
Systematyka: Dzierzbiki stanowią takson siostrzany w stosunku do grupy (Pityriasidae + Aegithinidae) (Oliveros et al., 2019); zob. również wcześniejsze badania Moyle et al. (2006b), Fuchs et al. (2012b) i Aggerbeck et al. (2014). Porządek systematyczny w obrębie rodziny (rodzaje) bazuje na badaniach Fuchs et al. (2004, 2005, 2012b), Johansson et al. (2008b) i Nguembock et al. (2008a); zob. również Jønsson et al. (2016a). Potrzeba bardziej kompletnych badań. Systematyka Laniarius aethiopicus s.l. wymaga dalszych badań (zob. Finch et al., 2016).

Rodzaj: Malaconotus Swainson, 1824 (m.)

Rodzaj: Dryoscopus Boie, 1826 (m.)

Rodzaj: Bocagia Shelley, 1894 (f.)

Rodzaj: Tchagra Lesson, 1831 (m.)

Rodzaj: Nilaus Swainson, 1827 (m.)

Rodzaj: Chlorophoneus Cabanis, 1851 (m.)

Rodzaj: Laniarius Vieillot, 1816 (m.)

Rodzaj: Rhodophoneus von Heuglin, 1870 (m.)

Rodzaj: Telophorus Swainson, 1832 (m.)


Nadrodzina: CORVOIDEA Leach, 1825

Grupa 9 blisko spokrewnionych rodzin, u której podstawy leżą kolejno wachlarzówkowate (Rhipiduridae) i dziwogony (Dicruridae), natomiast pokrewieństwo pomiędzy pozostałymi rodzinami (poza grupą Laniidae + Corvidae) niejasne i wymaga dalszych badań (Oliveros et al., 2019); zob. również wcześniejsze badania Barker et al. (2004), Norman et al. (2009b), Jønsson et al. (2011), Zuccon & Ericson (2012), Aggerbeck et al. (2014), Claramunt & Cracraft (2015) i Jønsson et al. (2016a).

Rodzina: RHIPIDURIDAE Sundevall, 1872 - WACHLARZÓWKOWATE - FANTAILS

Wersja: 2019-04-16
Peters XI: 478 i 526-527 (p. Monarchidae) i 530-556 (p. Monarchidae: sF), XV: 137 (p. Dicruridae)   Wolters III: 219 (Lamproliidae) i IV: 245 (p. Dicruridae), 248 i 251-253 (p. Monarchidae)   S&M: 485-488, 491 i 497 (p. Corvidae: t)   HBW XI: 200-242 (F), 280-282, 318 i 322 (p. Monarchidae), XIV: 206-207 (p. Dicruridae)   H&M4 II: 221-225 (F) i 248 (p. Monarchidae)   HBW IC II: 314-321 (F) i 336-337 (p. Monarchidae)
4 rodzaje, 47 gatunków
Systematyka: Rodzina siostrzana w stosunku do pozostałych przedstawicieli nadrodziny Corvoidea (Oliveros et al., 2019). Przyjęty porządek systematyczny w obrębie rodzaju Rhipidura bazuje na Nyári et al. (2009b) i Sánchez-González & Moyle (2011); zob. również Jønsson et al. (2016a). Podział na podrodzina za Schodde & Christidis (2014); badania Jønsson et al. (2016a, 2018) i Oliveros et al. (2019) sugerują potrzebę podniesienia Lamproliinae do rangi rodziny. Rodzaje Lamprolia i Eutrichomyias były do niedawna umieszczane wśród monarek (Monarchidae) (np. Dickinson, 2003, Coates et al., 2006), lecz zob. Irestedt et al. (2008) i Jønsson et al. (2011, 2018), natomiast rodzaj Chaetorhynchus był umieszczany wśród dziwogonów (Dicruridae) (np. Dickinson, 2003, Rocamora & Yeatman-Berthelot, 2009), lecz zob. m.in. Barker et al. (2004), Irestedt et al. (2008) i Norman et al. (2009b). Gatunek 'Rhipidura' (= Chelidorhynx) hypoxantha okazał się być przedstawicielem nowo wyodrębnionej rodziny - owadówek (Stenostiridae) (zob. Nyári et al., 2009b). Szereg gatunków wymaga rewizji systematycznej (zob. m.in. Eaton et al., 2016).

Podrodzina: LAMPROLIINAE Schodde & Christidis, 2014 - SATYNKI

Rodzaj: Chaetorhynchus Meyer,AB, 1874 (m.)

Rodzaj: Eutrichomyias Meise, 1939 (m.)

Rodzaj: Lamprolia Finsch, 1874 (f.)

Podrodzina: RHIPIDURINAE Sundevall, 1872 - WACHLARZÓWKI

Rodzaj: Rhipidura Vigors & Horsfield, 1827 (f.)


Rodzina: DICRURIDAE Vigors, 1825 (1824) - DZIWOGONY - DRONGOS

Wersja: 2019-04-16
Peters XV: 138-157 (F)   Wolters IV: 245-246 (F)   S&M: 488-490 (p. Corvidae: t)   HBW XIV: 172-226 (F)   H&M4 II: 219-221 (F)   HBW IC II: 320-327 (F)
1 rodzaj, 24 gatunki
Systematyka: Rodzina siostrzana w stosunku do wszystkich kolejnych przedstawicieli nadrodziny Corvoidea (Oliveros et al., 2019). Przyjęty porządek systematyczny w obrębie rodziny za Pasquet et al. (2007); zob. również Jønsson et al. (2016a). Rodzaj Chaetorhynchus zwykle umieszczany w rodzinie dziwogonów (np. Dickinson, 2003, Rocamora & Yeatman-Berthelot, 2009) okazał się być bliżej spokrewniony z wachlarzówkowatymi (Rhipiduridae) (zob. m.in. Barker et al., 2004, Norman et al., 2009b, Nyári et al., 2009a, Jønsson et al., 2011). Szereg gatunków wymaga rewizji systematycznej (zob. m.in. Eaton et al., 2016, Fuchs et al., 2018a).

Rodzaj: Dicrurus Vieillot, 1816 (m.)


Rodzina: MONARCHIDAE Bonaparte, 1854 - MONARKI - MONARCHS

Wersja: 2019-04-17
Peters XI: 469-526 (F)   Wolters III: 220 (Grallinidae) i IV: 247-251 i 253 (F)   S&M: 490-497 (p. Corvidae: t)   HBW XI: 244-322 (F) i XIV: 258-271 (Grallinidae)   H&M4 II: 242-250 (F)   HBW IC II: 328-339 i 906-907 (F)
15 rodzajów, 97 gatunków (w tym 4 wymarłe)
Systematyka: Pozycja filogenetyczna monarek w obrębie nadrodziny Corvoidea niejasna (zob. m.in. Aggerbeck et al., 2014, Moyle et al., 2016, Oliveros et al., 2019); potrzeba dalszych badań. Przyjęty porządek systematyczny w obrębie rodziny (rodzaje) bazuje na badaniach Andersen et al. (2015a); zob. również Pasquet et al. (2002), Filardi & Moyle (2005), Filardi & Smith (2005), Fabre et al. (2012, 2014) i Jønsson et al. (2016a). Rodzaj Grallina był do niedawna często umieszczany w osobnej rodzinie - Grallinidae (np. Tingay & Tingay, 2009). Rodzaju Eutrichomyias zwykle umieszczany wśród monarek (np. przez Dickinson & Christidis, 2014), lecz zob. Jønsson et al. (2018). Ostatnie badania sugerują, iż rodzaje Pomarea i Mayornis nie są monofiletyczne (Andersen et al., 2015a). Porządek systematyczny w obrębie rodzajów: Myiagra, Symposiachrus i Clytorhynchus za Andersen et al. (2015a). Szereg gatunków wymaga rewizji systematycznej, w tym w szczególności Arses telescophthalmus, Myiagra alecto, Symposiachrus trivirgatus, Monarcha castaneiventris, Mayrornis lessoni, Terpsiphone affinis, T. rufiventer, T. viridis (zob. Fabre et al., 2012, 2014, Andersen et al., 2015a); potrzeba dalszych badań.

Rodzaj: Grallina Vieillot, 1816 (f.)

Rodzaj: Arses Lesson, 1831 (m.)

Rodzaj: Myiagra Vigors & Horsfield, 1827 (f.)

Rodzaj: Symposiachrus Bonaparte, 1854 (m.)

Rodzaj: Carterornis Mathews, 1912 (m.)

Rodzaj: Metabolus Bonaparte, 1854 (m.)

Rodzaj: Monarcha Vigors & Horsfield, 1827 (m.)

Rodzaj: Pomarea Bonaparte, 1854 (f.)

Rodzaj: Chasiempis Cabanis, 1847 (f.)

Rodzaj: Neolalage Mathews, 1928 (f.)

Rodzaj: Mayrornis Wetmore, 1932 (m.)

Rodzaj: Clytorhynchus Elliot, 1870 (m.)

Rodzaj: Trochocercus Cabanis, 1851 (m.)

Rodzaj: Hypothymis Boie, 1826 (f.)

Rodzaj: Terpsiphone Gloger, 1827 (f.)


Rodzina: IFRITIDAE Schodde & Christidis, 2014 - MODROGŁÓWKI - IFRIT

Wersja: 2019-04-17
Peters X: 239-240 (p. Muscicapidae)   Wolters: ?   S&M: 458 (p. Corvidae)   HBW XII: 370 i 373 (p. Eupetidae)   H&M4 II: 251 (F)   HBW IC II: 326-327 (F)
1 rodzaj, 1 gatunek
Systematyka: Pozycja filogenetyczna w obrębie nadrodziny Corvoidea nie została w sposób dostateczny określona (zob. m.in. Jønsson et al., 2011, 2016a, Norman et al., 2009b, Aggerbeck et al., 2014, Schodde & Christidis, 2014, Moyle et al., 2016, Oliveros et al., 2019); badania Oliveros et al. (2019) sugerują, iż rodzina ta jest najbliżej spokrewniona z cudowronkami (Paradisaeidae). Modrogłówki były dawniej umieszczane w takich rodzinach jak Timaliidae, Orthonychidae (s.l.) i Eupetidae, z którymi nie są blisko spokrewnione.

Rodzaj: Ifrita Rothschild, 1898 (f.)


Rodzina: PARADISAEIDAE Vigors, 1825 - CUDOWRONKI - BIRDS OF PARADISE

Wersja: 2019-04-17
Peters XV: 184-204 (F)   Wolters III: 217-219 (F)   S&M: 472-475 (p. Corvidae: t)   HBW XIV: 404-460 i 462-492 (F)   H&M4 II: 251-255 (F)   HBW IC II: 362-369 (F)
14 rodzajów, 43 gatunki
Systematyka: Pozycja filogenetyczna cudowronek w obrębie nadrodziny Corvoidea nie została w sposób dostateczny określona (zob. m.in. Jønsson et al., 2016a, Aggerbeck et al., 2014, Moyle et al., 2016, Oliveros et al., 2019); badania Oliveros et al. (2019) sugerują, iż są one najbliżej spokrewnione z modrogłówkami (Ifritidae). Przyjęty porządek systematyczny w obrębie rodziny (rodzaje, gatunki) bazuje na badaniach Irestedt et al. (2009b); zob. również Jønsson et al. (2016a).

Rodzaj: Lycocorax Bonaparte, 1853 (m.)

Rodzaj: Phonygammus Lesson & Garnot, 1826 (m.)

Rodzaj: Manucodia Boddaert, 1783 (m.)

Rodzaj: Pteridophora Meyer,AB, 1894 (f.)

Rodzaj: Parotia Vieillot, 1816 (f.)

Rodzaj: Seleucidis Lesson, 1835 (m.)

Rodzaj: Drepanornis Sclater,PL, 1873 (m.)

Rodzaj: Semioptera Gray,GR, 1859 (f.)

Rodzaj: Lophorina Vieillot, 1816 (f.)

Rodzaj: Ptiloris Swainson, 1825 (m.) S

Rodzaj: Epimachus Cuvier, 1816 (m.)

Rodzaj: Astrapia Vieillot, 1816 (f.)

Rodzaj: Cicinnurus Vieillot, 1816 (m.)

Rodzaj: Paradisaea Linnaeus, 1758 (f.)


Rodzina: CORCORACIDAE Mathews, 1927 - SKAŁOWRONY - AUSTRALIAN MUDNESTERS N

Wersja: 2019-04-17
Peters XV: 160 (p. Grallinidae: sF)   Wolters III: 220 (F)   S&M: 458 (p. Corvidae: sF)   HBW XIV: 272-285 (F: "Struthideidae")   H&M4 II: 250 (F)   HBW IC II: 362-363 (F)
2 rodzaje, 2 gatunki
Systematyka: Pozycja filogenetyczna w obrębie nadrodziny Corvoidea niejasna (zob. m.in. Aggerbeck et al, 2014, Jønsson et al., 2016a, Moyle et al., 2016, Oliveros et al., 2019).

Rodzaj: Corcorax Lesson, 1831 (m.)

Rodzaj: Struthidea Gould, 1837 (f.)


Rodzina: MELAMPITTIDAE Schodde & Christidis, 2014 - CZARNIAKI - MELAMPITTAS

Wersja: 2019-04-17
Peters X: 239 (p. Muscicapidae)   Wolters V: 399 (p. Orthonychidae)   S&M: 472 (p. Corvidae)   HBW XII: 370 i 372-373 (p. Eupetidae)   H&M4 II: 250-251 (F)   HBW IC II: 362-363 (F)
2 rodzaje, 2 gatunki
Systematyka: Pozycja filogenetyczna w obrębie nadrodziny Corvoidea niejasna (zob. m.in. Barker et al., 2004, Schodde & Christidis, 2014, Aggerbeck et al, 2014, Jønsson et al., 2016a, Moyle et al., 2016, Oliveros et al., 2019); ostatnie badania Oliveros et al. (2019) sugerują, iż stanowią one takson siostrzany w stosunku do grupy (Laniidae + Corvidae). Czarniaki były do niedawna umieszczane w Orthonychidae (s.l.) lub w Eupetidae, z którymi nie są blisko spokrewnione.

Rodzaj: Melampitta Schlegel, 1871 (f.)

Rodzaj: Megalampitta Schodde & Christidis, 2014 (f.)


Rodzina: LANIIDAE Rafinesque, 1815 - DZIERZBY - SHRIKES

Wersja: 2019-10-11
Peters IX: 309-310 i 341-364 (F)   Wolters III: 230 (p. Prionopidae) i 231-232 (F)   S&M: 449-452 (F)   HBW XIII: 732-796 (F)   H&M4 II: 226-229 (F)   HBW IC II: 340-345 (F)
2 rodzaje, 34 gatunki
Systematyka: Rodzina najbliżej spokrewniona z rodzajem Platylophus z rodziny krukowatych (Corvidae), a następnie z pozostałymi przedstawicielami rodziny krukowatych (Aggerbeck et al., 2014, Jønsson et al., 2016a, Oliveros et al., 2019). Porządek systematyczny w obrębie rodzaju Lanius, w tym włączenie rodzajów Corvinella i Urolestes, za Fuchs et al. (2019); zob. również Jønsson et al. (2016a). Rodzaj Eurocephalus nie jest blisko spokrewniony z dzierzbami, przy czym jego najbliższe pokrewieństwo nie zostało na chwilę obecną w stopniu dostatecznym ustalone (Fuchs et al., 2019).

Rodzaj: Eurocephalus Smith,A, 1836 (m.)

Rodzaj: Lanius Linnaeus, 1758 (m.) S


Rodzina: CORVIDAE Leach, 1820 - KRUKOWATE - CROWS AND JAYS

Wersja: 2019-04-16
Peters XV: 204-282 i 284 (F)   Wolters III: 221-226 (F)   S&M: 463-472 (F)   HBW XIV: 494-640 (F)   H&M4 II: 229-242 (F)   HBW IC II: 338-339 (Platylophidae) i 344-361 (F)
22 rodzaje, 130 gatunków
Systematyka: Krukowate są najbliżej spokrewnione z dzierzbami (Laniidae). Ostatnie badania (Aggerbeck et al., 2014, Jønsson et al., 2016a, Oliveros et al., 2019) wykazały, iż rodzaj Platylophus jest bliżej spokrewniony z dzierzbami, niż z pozostałymi przedstawicielami Corvidae, przez co powinien zostać umieszczony w rodzinie Laniidae lub w też w osobnej monotypowej rodzinie - Platylophidae (aczkolwiek nazwa ta jest ostatnio często używana, lecz prawdopodobnie nie została wprowadzona zgodnie z zasadami nomenklatury zoologicznej). Przyjęty porządek systematyczny w obrębie rodziny (rodzaje) bazuje głównie na badaniach Ericson et al. (2005) i Bonaccorso Peterson (2007); zob. również Ekman & Ericson (2006) i Jønsson et al. (2016a). Zwykle wymieniany wśród krukowatych Pseudopodoces humilis okazał się być przedstawicielem rodziny sikor (Paridae) (zob. m.in. James et al., 2003). Porządek systematyczny w obrębie rodzaju Pica za Song et al. (2018).

Rodzaj: Platylophus Swainson, 1832 (m.)

Rodzaj: Platysmurus Reichenbach, 1850 (m.)

Rodzaj: Temnurus Lesson, 1831 (m.)

Rodzaj: Crypsirina Vieillot, 1816 (f.)

Rodzaj: Dendrocitta Gould, 1833 (f.)

Rodzaj: Pyrrhocorax Tunstall, 1771 (m.)

Rodzaj: Urocissa Cabanis, 1851 (f.)

Rodzaj: Cissa Boie, 1826 (f.)

Rodzaj: Perisoreus Bonaparte, 1831 (m.)

Rodzaj: Cyanopica Bonaparte, 1850 (f.)

Rodzaj: Garrulus Brisson, 1760 (m.)

Rodzaj: Zavattariornis Moltoni, 1938 (m.)

Rodzaj: Ptilostomus Swainson, 1837 (m.)

Rodzaj: Podoces Fischer,JG, 1821 (m.)

Rodzaj: Pica Brisson, 1760 (f.)

Rodzaj: Nucifraga Brisson, 1760 (f.)

Rodzaj: Corvus Linnaeus, 1758 (m.)

Rodzaj: Cyanolyca Cabanis, 1851 (f.)

Rodzaj: Gymnorhinus zu Wied, 1841 (m.)

Rodzaj: Aphelocoma Cabanis, 1851 (f.)

Rodzaj: Cyanocitta Strickland, 1845 (f.)

Rodzaj: Cyanocorax Boie, 1826 (m.)



Ailuroedus buccoides: Irestedt et al. (2016) traktują wyróżniane (3) grupy podgatunków jako osobne gatunki; zob. również Pratt & Beehler (2014).

Ailuroedus crassirostris: Irestedt et al. (2016) traktują wyróżniane (7) grupy podgatunków jako osobne gatunki; zob. również Christidis & Boles (2008) i Pratt & Beehler (2014).

Amblyornis (macgregoriae) germanus: często używana jest nazwa germana (np. przez Dickinson & Christidis, 2014), lecz zob. Schodde & Bock (2016).

Malurus assimilis: gatunek ostatnio wyodrębniony z M. lamberti; zob. McLean et al. (2017).

Gliciphila undulata, G. notabilis: często umieszczane są w osobnym rodzaju - Glycifohia Mathews, 1929 (f.) (np. przez Dickinson & Christidis, 2014), lecz zob. Andersen et al. (2014b) i Marki et al. (2017).

Melionyx: rodzaj ostatnio wyodrębniony z Melidectes (Wolters, 1979, Pratt & Beehler, 2014, Beehler & Pratt, 2016, Marki et al., 2017, Andersen et al., 2019).

Meliphaga (gracilis) imitatrix: badania Nielsen (2018) sugerują status gatunku dla tego taksonu.

Meliphaga chrysogenys: gatunek często umieszczany w osobnym rodzaju - Oreornis van Oort, 1910 (m.) (np. przez Dickinson & Christidis, 2014), lecz zob. Marki et al. (2017), McCullough et al. (2019a) i Andersen et al. (2019).

Gymnomyza (viridis) brunneirostris: badania Andersen et al. (2014b) sugerują status gatunku dla tego taksonu.

Foulehaio: obecnie zdefiniowany rodzaj bazuje na badaniach Andersen et al. (2014b, 2019) i Marki et al. (2017). Gatunek F. provocator wcześniej często umieszczany był w rodzaju Xanthotis lub w monotypowym rodzaju Meliphacator Mathews, 1930 (m.) (np. w del Hoyo & Collar, 2016), natomiast F. samoensis w rodzaju Gymnomyza.

Foulehaio carunculatus: badania Andersen et al. (2014b) sugerują podniesienie 3 wyróżnianych podgatunków do rangi gatunków.

Pycnopygius: rodzaj nie monofiletyczny (Marki et al., 2017); gatunki P. ixoides i P. cinereus są bliżej spokrewnione z rodzajami Certhionyx, Prosthemadera i Anthornis niż z P. stictocephalus i powinny być umieszczone w osobnym nowym rodzaju.

Philemon kisserensis: gatunek wyodrębniony z P. citreogularis (Sibley & Monroe, 1990, Higgins et al., 2008, Jønsson et al., 2016b, Eaton et al. 2016).

Philemon buceroides: gatunek wymagający rewizji systematycznej (Sibley & Monroe, 1990, Higgins et al., 2008, Pratt & Beehler, 2014, Jønsson et al., 2016b).

Sugomel lombokium: gatunek zwykle umieszczany w rodzaju Lichmera (np. w Dickinson & Christidis, 2014), lecz zob. Marki et al. (2017); stwierdzone różnice genetyczne sugerują możliwość umieszczenia go w osobnym nowym rodzaju.

Vosea: rodzaj ostatnio wyodrębniony z Melidectes (Andersen et al., 2014b, Marki et al., 2017, Andersen et al., 2019).

Myzomela (rosenbergii) longirostris: Beehler & Pratt (2016) sugerują status gatunku dla tego taksonu.

Myzomela rubrotincta: gatunek ostatnio wyodrębniony z M. obscura (Marki et al., 2017, zob. również Eaton et al., 2016); split zaakceptowany przez del Hoyo & Collar (2016).

Myzomela (chloroptera) batjanensis: Eaton et al. (2016) sugerują status gatunku dla tego taksonu.

Myzomela (wakoloensis) elisabethae: Eaton et al. (2016) sugerują status gatunku dla tego taksonu; zob. również Higgins et al. (2008).

Myzomela caledonica: gatunek często włączany do M. sanguinolenta (np. w Schodde & Mason, 1999, Dickinson & Christidis, 2014), lecz zob. Sibley & Monroe (1990), Higgins et al. (2008), Dutson (2011), del Hoyo & Collar (2016) i Marki et al. (2017).

Myzomela (cardinalis) nigriventris: Pratt & Mittermeier (2016) sugerują status gatunku dla tego taksonu.

Gerygone sulphurea: Eaton et al. (2016) sugerują potrzebę podziału na 3 gatunki.

Gerygone (flavolateralis) citrina: być może odrębny gatunek (zob. Mayr & Diamond, 2001, Dutson, 2011).

Gerygone insularis, G. modesta: gatunki często włączane do G. igata (np. w Schodde & Mason, 1999, Dickinson & Christidis, 2014), lecz zob. Sibley & Monroe (1990), Gregory (2007), Christidis & Boles (2008), Gill et al. (2010), del Hoyo & Collar (2016) i Marki et al. (2017).

Hylacola: rodzaj często włączany do Calamanthus (np. w Schodde & Mason, 1999, Dickinson & Christidis, 2014), lecz zob. Norman et al. (2018).

Origma: obecnie zdefiniowany rodzaj na podstawie badań Marki et al. (2017) i Norman et al. (2018); gatunki O. murina i O. robusta do niedawna umieszczane w odrębnym rodzaju Crateroscelis Sharpe, 1883 (f.).

Neosericornis, Aethomyias: rodzaje ostatnio wyodrębnione z Sericornis na podstawie badań Marki et al. (2017) i Norman et al. (2018).

Aethomyias nigrorufus: gatunek zwykle umieszczany w rodzaju Crateroscelis (jako C. nigrorufa), lecz zob. Marki et al. (2017) i Norman et al. (2018).

Sericornis beccarii: gatunek często włączany do S. magnirostra (np. w Dickinson & Christidis, 2014), lecz zob. Marki et al. (2017) i Norman et al. (2018).

Sericornis (nouhuysi) virgatus: takson często włączany do S. magnirostra (np. w Dickinson & Christidis, 2014) lub traktowany jako osobny gatunek (np. w Sibley & Monroe, 1990), lecz zob. Beehler & Pratt (2016), Marki et al. (2017) i Norman et al. (2018).

Sericornis maculatus, S. humilis: gatunki często włączane do S. frontalis (np. w Schode & Mason, 1999, Dickinson & Christidis, 2014), lecz zob. Marki et al. (2017) i Norman et al. (2018).

Cinclosoma ajax: wyróżnione grupy gatunkowe być może stanowią odrębne gatunki (Jønsson et al., 2019b).

Cinclosoma (castanotum) clarum: badania Dolman & Joseph (2015, 2016) sugerują status gatunku dla tego taksonu.

Coracina parvula: gatunek często umieszczany w rodzaju Edolisoma (np. w Dickinson & Christidis, 2014), lecz zob. Pepke et al. (2019).

Coracina (personata) alfrediana: takson traktowany przez Eaton et al. (2016) jako osobny gatunek.

Coracina striata: wyróżniane grupy podgatunków podnoszone są przez Eaton et al. (2016) do rangi odrębnych gatunków.

Coracina javensis: wyróżniane grupy podgatunków traktowane są przez Eaton et al. (2016) jako osobne gatunki; zob. również Rasmussen & Anderton (2005).

Edolisoma insperatum: gatunek ostatnio wyodrębniony z E. tenuirostre; zob. badania Pedersen et al. (2018) i Pepke et al. (2019).

Edolisoma (mindanense) everetti: badania Pedersen et al. (2018) sugerują status gatunku dla tego taksonu.

Edolisoma (holopolium) tricolor: badania Pedersen et al. (2018) sugerują status gatunku dla tego taksonu.

Edolisoma tenuirostre: takson prawdopodobnie powinien zostać podzielony na szereg mniejszych gatunków; zob. Pratt & Beehler (2014), Eaton et al. (2016), Pedersen et al. (2018) i Pepke et al. (2019).

Lalage (atrovirens) leucoptera: Beehler & Pratt (2016) sugerują status gatunku dla tego taksonu.

Psophodes (nigrogularis) leucogaster: sugerowany przez Schodde & Mason (1999) status gatunku dla tego taksonu został potwierdzony przez Burbidge et al. (2017), przy czym ostatnie badania wskazują, iż takson ten składa się z 2 podgatunków - nominatywnego leucogaster i oberon.

Aleadryas rufinucha: wyróżnione grupy gatunkowe być może stanowią odrębne gatunki (Jønsson et al., 2019b).

Tunchiornis: rodzaj ostatnio wyodrębniony z Hylophilus (Slager et al., 2014, Slager & Klicka, 2014b); zmiana zaakceptowana przez SACC (Remsen et al.) i NACC (Chesser et al., 2016).

Pachysylvia: rodzaj ostatnio wyodrębniony z Hylophilus (Slager et al., 2014, Slager & Klicka, 2014b); zmiana zaakceptowana przez SACC (Remsen et al.) i NACC (Chesser et al., 2016). Pozycja, zwykle umieszczanego w rodzaju Vireo (zob. Chesser et al., 2016) gatunku P. hypochrysea niejasna (Slager et al., 2016).

Vireo bellii: badania Klicka,LB et al. (2016) sugerują status gatunków dla wyróżnianych grup podgatunków; zmiana nie zaakceptowana przez NACC (Chesser et al., 2017).

Vireo sclateri: gatunek do niedawna umieszczany w rodzaju Hylophilus (np. w Dickinson & Christidis, 2014), lecz zob. Slager et al. (2014) i Slager & Klicka (2014b); zmiana zaakceptowana przez SACC (Remsen et al.).

Vireo chivi: gatunek ostatnio wyodrębniony z V. olivaceus (Battey & Klicka, 2017; zob również Ridgely & Greenfield, 2001); zmiana zaakceptowana przez NACC (Chesser et al., 2018a).

Melanorectes nigrescens: wyróżnione grupy gatunkowe być może stanowią odrębne gatunki (Jønsson et al., 2019b).

Pachycephala (implicata) richardsi: badania Jønsson et al. (2014) sugerują status gatunku dla tego taksonu; zob. również Mayr & Diamond (2001), Boles (2007a) i Dutson (2011).

Pachycephala philippinensis: wyróżnione grupy podgatunkowe za Hosner et al. (2018); być może powinny być one traktowane jako osobne gatunki.

Pachycephala cinerea: syn. P. grisola (Blyth, 1843) (zob. Walters, 2003).

Pachycephala homeyeri: Eaton et al. (2016) sugerują potrzebę podziału taksonu na 2 gatunki.

Pachycephala calliope, P. arthuri, P. sharpei: gatunki ostatnio wyodrębnione z P. macrorhyncha na podstawie badań Jønsson et al. (2014); zob. również Eaton et al. (2016).

Pachycephala (griseonota) johni: takson traktowany przez Eaton et al. (2016) jako odrębny gatunek.

Pachycephala collaris, P. rosseliana: gatunki ostatnio wyodrębnione z P. citreogaster; zob. Jønsson et al. (2014) i Andersen et al. (2014a); zob. również Pratt & Beehler (2014) i Beehler & Pratt (2016).

Pachycephala chlorura, P. vanikorensis: gatunki ostatnio wyodrębnione z P. citreogaster; zob. Jønsson et al. (2014). P. chlorura prawdopodobnie wymaga dalszej rewizji taksonomicznej.

Pachycephala feminina: gatunek wyodrębniony z P. orioloides na podstawie badań Jønsson et al. (2014) i Andersen et al. (2014a); zob. również Dutson (2011).

Pachycephala occidentalis: gatunek wyodrębniony z P. pectoralis fuliginosa; zob. Joseph et al. (2014a), Jønsson et al. (2014) i Andersen et al. (2014a).

Pseudorectes ferrugineus: wyróżnione grupy gatunkowe być może stanowią odrębne gatunki (Jønsson et al., 2019b). Sugerowane przez del Hoyo & Collar (2016) grupy podgatunkowe nie zostały potwierdzone.

Colluricincla megarhyncha: badania Deiner et al. (2011) i Marki et al. (2018) sugerują potrzebę rewizji taksonomicznej gatunku. Marki et al. (2018) sugerują, iż C. (m.) melanorhyncha jest najbliżej spokrewniony z Pachycephala phaionota; potrzeba dalszych badań.

Pitohui cerviniventris, P. uropygialis: gatunki ostatnio wyodrębnione z P. kirhocephalus (Dumbacher, 2014 i Jønsson et al., 2019a; zob. również Dumbacher & Fleischer, 2001, Dumbacher et al., 2008, Pratt & Beehler, 2014, Beehler & Pratt, 2016).

Oriolus finschi: gatunek ostatnio wyodrębniony z O. melanotis (Eaton et al., 2016, Jønsson et al., 2019a).

Oriolus decipiens: gatunek ostatnio wyodrębniony z O. bouroensis (Rheindt & Hutchinson, 2007, Jønsson et al., 2016b, 2019a, Eaton et al., 2016).

Oriolus xanthonotus: wyróżnione grupy gatunkowe być może stanowią odrębne gatunki (Jønsson et al., 2019a).

Oriolus steerii: wyróżnione grupy gatunkowe być może stanowią odrębne gatunki (Jønsson et al., 2019a).

Oriolus traillii: wyróżnione grupy gatunkowe być może stanowią odrębne gatunki (Jønsson et al., 2019a).

Oriolus xanthornus: wyróżnione grupy gatunkowe być może stanowią odrębne gatunki (Jønsson et al., 2019a).

Oriolus brachyrynchus: wyróżnione grupy gatunkowe być może stanowią odrębne gatunki (Jønsson et al., 2019a).

Oriolus auratus: wyróżnione grupy gatunkowe być może stanowią odrębne gatunki (Jønsson et al., 2019a).

Oriolus chinensis: Rasmussen & Anderton (2005), Jønsson et al. (2010b, 2019a) i Eaton et al. (2016) sugerują potrzebę podziału taksonu na kilka gatunków.

Schetba (rufa) occidentalis: badania Younger et al. (2019) sugerują status gatunku dla tego taksonu.

Pityriasidae: czasami jest używana nazwa rodziny Pityriaseidae, lecz zob. Dickinson & Christidis (2014).

Laniarius nigerrimus: syn. L. liberatus Smith, Arctander, Fjeldså & Amir, 1991; zob. Nguembock et al. (2008a).

Lamprolia (victoriae) klinesmithi: badania Andersen et al. (2015a, 2017) sugerują status gatunku dla tego taksonu.

Rhipidura rufiventris: wyróżnione grupy podgatunków traktowane są jako odrębne gatunki przez Eaton et al. (2016); zob. również Pratt & Beehler (2014). Status grupy setosa wymaga badań.

Rhipidura (cockerelli) coultasi: być może osobny gatunek, zob. Mayr & Diamond (2001) i Dutson (2011).

Rhipidura dryas: wyróżnione grupy podgatunków traktowane są jako osobne gatunki przez Eaton et al. (2016).

Rhipidura (drownei) ocularis: być może osobny gatunek, zob. Boles (2006) i Dutson (2011).

Rhipidura verreauxi: syn. R. spilodera Gray,GR, 1870 (zob. Dickinson & Watling, 2006).

Dicrurus sharpei: gatunek ostatnio wyodrębniony z D. ludwigii (Fuchs et al., 2017a, 2018a,b).

Dicrurus (modestus) atactus: Fuchs et al. (2018a) sugerują status gatunku dla tego taksonu.

Dicrurus adsimilis: Fuchs et al. (2018a) sugerują status gatunków dla wyszczególnionych grup podgatunków.

Dicrurus bracteatus: wyróżnione indonezyjskie grupy podgatunków traktowane są jako odrębne gatunki przez Eaton et al. (2016).

Dicrurus hottentottus: wyróżnione grupy podgatunków traktowane są jako odrębne gatunki przez Eaton et al. (2016).

Myiagra (azureocapilla) castaneigularis: badania Andersen et al. (2015a) sugerują status gatunku dla tego taksonu.

Myiagra (hebetior) eichhorni: być może osobny gatunek (z cervinicolor jako podgatunek); zob. Coates et al. (2006) i Dutson (2011).

Myiagra erythrops, M. freycineti, M. pluto: gatunki wyodrębnione z M. oceanica głównie na podstawie badań Fabre et al. (2014) i Andersen et al. (2015a); zob. również Sibley & Monroe (1990).

Myiagra (inquieta) nana: podgatunek często podnoszony do rangi gatunku (np. w Schodde & Mason, 1999, Dickinson & Christidis, 2014), lecz zob. Christidis & Boles (2008), Pratt & Beehler (2014), Fabre et al. (2014) i Andersen et al. (2015a).

Symposiachrus trivirgatus: Filardi & Smith (2005), Pratt & Beehler (2014), Andersen et al. (2015a) i Eaton et al. (2016) wskazują na potrzebę podziału taksonu na przynajmniej 2 odrębne gatunki.

Symposiachrus (vidua) squamulatus: być może osobny gatunek, zob. Mayr & Diamond (2001), Dutson (2011) i Andersen et al. (2015a).

Symposiachrus (browni) nigrotectus: być może osobny gatunek (z ganongae jako podgatunek), zob. Mayr & Diamond (2001), Dutson (2011) i Andersen et al. (2015a).

Pomarea maupitiensis: zwykle używana dla tego gatunku nazwa Pomarea pomarea (Lesson & Garnot, 1828) okazała się być synonimem innego gatunku - P. nigra; zob. Dickinson et al. (2019).

Clytorhynchus (vitiensis) powelli: Pratt & Mittermeier (2016) sugerują status gatunku dla tego taksonu.

Hypothymis (azurea) puella: badania Andersen et al. (2015a) sugerują status gatunku dla tego taksonu. Split zaakceptowany przez Eaton et al. (2016).

Terpsiphone (cinnamomea) unirufa: badania Fabre et al. (2012) i Andersen et al. (2015a) sugerują status gatunku dla tego taksonu. Split zaakceptowany przez Eaton et al. (2016).

Terpsiphone (affinis) floris: Fabre et al. (2012) i Andersen et al. (2015a) sugerują status gatunku dla tej grupy podgatunków. Split zaakceptowany przez Eaton et al. (2016).

Lycocorax pyrrhopterus: takson prawdopodobnie składający się z 2-3 odrębnych gatunków; zob. Eaton et al. (2016).

Lophorina minor, L. niedda: gatunki ostatnio wyodrębnione z L. superba (Irestedt et al., 2017). Badania Scholes & Laman (2018) potwierdziły status L. niedda.

Ptiloris: badania Irestedt et al. (2009b) sugerowały potrzebę włączenia rodzaju do Lophorina - co zostało zaakceptowane m.in. przez Dickinson & Christidis (2014), lecz zob. Irestedt et al. (2017).

Corcoracidae: czasami używana jest nazwa Struthideidae Mathews, 1924, lecz zob. ICZN (2016).

Corcorax melanorhamphos: często używana jest nazwa gatunkowa C. melanoramphos (np. w Dickinson & Christidis, 2014), lecz zob. ICZN (2016).

Lanius: porządek systematyczny w obrębie rodzaju na podstawie badań Fuchs et al. (2019); zob. również Jønsson et al. (2016a). L. corvinus i L. melanoleucus często są umieszczane w odrębnych monotypowych rodzajach - odpowiednio - Corvinella Lesson, 1831 (f.) i Urolestes Cabanis, 1851 (m.).

Platysmurus (leucopterus) aterrimus: takson traktowany jako odrębny gatunek przez Eaton et al. (2016).

Pica mauritanica, P. asirensis, P. bottanensis, P. serica: gatunki zwykle włączane do P. pica, lecz zob. Song et al. (2018) i Kryukov et al. (2017); zob. również Ebels (2003), del Hoyo & Collar (2016), Lee et al. (2003), Kryukov et al. (2004), Haring et al. (2007b) i Zhang et al. (2012).

Corvus enca: wyróżnione grupy podgatunków podnoszone są do rangi odrębnych gatunków przez Eaton et al. (2016); C. compilator traktowany jest jako podgatunek C. enca (s.s.).

Cyanocorax caeruleus: David & Dickinson (2016) sugerują, iż poprawna nazwa naukowa dla tego gatunku to C. coeruleus; zmiana nie została przyjęta przez SACC (Remsen et al.).