Infrarząd: PASSERIDES Nitzsch, 1820

Infrarząd Passerides stanowi ostatnie i zarazem największe odgałęzienie podrzędu Passeri, siostrzane w stosunku do Corvides (zob. m.in. Barker et al., 2002, 2004). Passerides składają się z 8 sukcesywnych odgałęzień (tu w randze parvorder): (Cnemophilida (Melanocharitida (Callaeida ((Eupetida + Petroicida) (Sylviida (Muscicapida + Passerida)))))) (Moyle et al., 2016); pokrewieństwo to było do niedawna słabo zbadane (zob. Cracraft, 2014). Wzajemne pokrewieństwo, jak również pozycja systematyczna taksonów należących do 3 pierwszych odgałęzień (Cnemophilida, Melanocharitida, Callaeida) było do niedawna nierozstrzygnięte (zob. m.in. Barker et al., 2002, 2004, Irestedt & Ohlson, 2008, Jønsson et al., 2011, Zuccon & Ericson, 2012, Aggerbeck et al., 2014, Barker, 2014 i Selvatti et al., 2015, Gibb et al., 2015). Badania na poziomie genomów (Moyle et al., 2016) wskazują, iż Eupetida i Petroicida to taksony siostrzane; wcześniejsze badania wskazywały, iż stanowią one kolejne odgałęzienia (w różnej kolejności) u podstawy Passerides (zob. m.in. Barker et al., 2004, Beresford et al., 2005, Jønsson et al., 2007, 2011, Irestedt & Ohlson, 2008, Zuccon & Ericson, 2012, Ericson et al., 2014, Claramunt & Cracraft, 2015).

Parvorder: CNEMOPHILIDA

Badania na poziomie genomów (Moyle et al., 2016) wskazują, iż Cnemophilida stanowi takson siostrzany do wszystkich kolejnych przedstawicieli infrarzędu Passerides.

Rodzina: CNEMOPHILIDAE Bock, 1963 - PŁATKONOSY - SATINBIRDS

Wersja: 2017-03-24
Peters XV: 181-183 (p. Paradisaeidae: sF)   Wolters III: 217 (p. Paradisaeidae: sF)   S&M: 472 (p. Corvidae)   HBW XIV: 460-462 (p. Paradisaeidae)   H&M4 II: 173 (F)   HBW IC II: 372-373 (F)
2 rodzaje, 3 gatunki
Systematyka: Płatkonosy były dawniej włączane do rodziny cudowronek (Paradisaeidae) (np. Frith & Frith, 2009), lecz zob. Cracraft & Feinstein (2000), Barker et al. (2004), Zuccon & Ericson (2008) i Aggerbeck et al. (2014).

Rodzaj: Cnemophilus De Vis, 1890 (m.)

Rodzaj: Loboparadisea Rothschild, 1896 (f.)


Parvorder: MELANOCHARITIDA

Badania na poziomie genomów (Moyle et al., 2016) wskazują, iż Melanocharitida stanowi takson siostrzany do wszystkich kolejnych przedstawicieli infrarzędu Passerides.

Rodzina: MELANOCHARITIDAE Coates, 1990 - JAGODZIAKI - BERRYPECKERS

Wersja: 2017-12-14
Peters XII: 167-171 (p. Dicaeidae) i 341-344 (p. Meliphagidae)   Wolters IV: 263 (p. Meliphagidae) i 273 (p. Nectariniidae)   S&M: 669 (F)   HBW XIII: 322-338 (F)   H&M4 II: 172-173 (F)   HBW IC II: 370-371 (F)
4 rodzaje, 10 gatunków
Systematyka: Pokrewieństwo w obrębie rodziny słabo zbadane. Rodzaje Melanocharis i Rhamphocharis dawniej były umieszczane w rodzinie kwiatówek (Dicaeidae), a Oedistoma i Toxorhamphus w rodzinie miodojadów (Meliphagidae), lecz zob. Sibley & Monroe (1990) i Barker et al. (2004). Schodde & Christidis (2014) ostatnio zaproponowali umieszczenie rodzajów Oedistoma i Toxorhamphus w osobnych (nowych) podrodzinach - odpowiednio - Oedistomatinae i Toxorhamphinae, lecz zob. Cracraft (2014).

Rodzaj: Melanocharis Sclater,PL, 1858 (f.)

Rodzaj: Rhamphocharis Salvadori, 1876 (f.)

Rodzaj: Oedistoma Salvadori, 1876 (n.)

Rodzaj: Toxorhamphus Stresemann, 1914 (m.)


Parvorder: CALLAEIDA

Badania na poziomie genomów (Moyle et al., 2016) wskazują, iż Callaeida stanowi takson siostrzany do wszystkich kolejnych przedstawicieli infrarzędu Passerides.

Rodzina: CALLAEIDAE Sundevall, 1836 - KORALNIKI - WATTLEBIRDS

Wersja: 2017-03-24
Peters XV: 157-159 (F)   Wolters III: 219 (F: "Callaeatidae")   S&M: 505 (F: "Callaeatidae")   HBW XIV: 228-241 i VII: 51-52 (F)   H&M4 II: 174 (F)   HBW IC II: 370-371 i 906-907 (F)
3 rodzaje (w tym 1 wymarły), 5 gatunków (w tym 1 wymarły)
Systematyka: Rodzina najbliżej spokrewniona z miodnikami (Notiomystidae) (Ewen et al., 2006, Driskell et al., 2007, Zuccon & Ericson, 2012, Gibb et al., 2015).

Rodzaj: Callaeas Forster,JR, 1788 (m.)

Rodzaj: Philesturnus Geoffroy Saint-Hilaire,I, 1832 (m.)

Rodzaj: Heteralocha Cabanis, 1851 (f.)


Rodzina: NOTIOMYSTIDAE Driskell, Christidis, Gill, Boles, Barker & Longmore, 2007 - MIODNIKI - STITCHBIRD

Wersja: 2017-03-24
Peters XII: 400-401 (p. Meliphagidae)   Wolters IV: 256 (p. Meliphagidae)   S&M: 433 (p. Meliphagidae)   HBW XIV: 242-257 (F)   H&M4 II: 174 (F)   HBW IC II: 370-371 (F)
1 rodzaj, 1 gatunek
Systematyka: Monotypowa rodzina najbliżej spokrewniona z koralnikami (Callaeidae) (Ewen et al., 2006, Driskell et al., 2007, Zuccon & Ericson, 2012, Gibb et al., 2015). Miodniki były do niedawna włączane do rodziny miodojadów (Meliphagidae).

Rodzaj: Notiomystis Richmond, 1908 (f.)


Parvorder: EUPETIDA

Badania na poziomie genomów (Moyle et al., 2016) sugerują, iż Eupetida są najbliżej spokrewnione z Petroicida i oba stanowią takson siostrzany do wszystkich kolejnych przedstawicieli infrarzędu Passerides.

Rodzina: EUPETIDAE Bonaparte, 1850 - DŁUGOBIEGOWATE - ROCKFOWL, ROCKJUMPER AND RAIL-BABBLER

Wersja: 2017-12-14
Peters X: 10 i 238 (p. Muscicapidae), 442 (p. Muscicapidae: sF)   Wolters V: 398-399 (Picathartidae) i VI: 427 (p. Muscicapidae)   S&M: 458 (p. Corvidae) i 505 (F)   HBW XII: 60-69 (Picathartidae), 288 i 290-291 (p. Timaliidae), 348-365 (F)   H&M4 II: 255 (F)   HBW IC II: 372-373 (Picathartidae, F, Chaetopidae)
3 rodzaje, 4 gatunki
Systematyka: Nowo zdefiniowana rodzina na podstawie badań Jønsson et al. (2007, 2011). Fjeldså et al. (2015) sugerują, iż wyróżniane podrodziny powinny zostać podniesione do rangi rodzin. Rodzaj Picathartes jest często umieszczany w osobnej rodzinie - Picathartidae Lowe,PR, 1928 (np. Thompson, 2007), a rodzaj Chaetops w rodzinie tymaliowatych (Timaliidae) (np. Collar & Robson, 2007). Dawniej do długobiegów zaliczano również rodzaje Andropadus, Psophodes i Ptilorrhoa (np. w Dickinson, 2003).

Podrodzina: PICATHARTINAE Lowe,PR, 1928 - SĘPOWRONKI - ROCKFOWL

Rodzaj: Picathartes Lesson, 1828 (m.)

Podrodzina: CHAETOPINAE Fjeldså, Ericson, Johansson & Zuccon, 2015 - SKAŁOSKOCZKI - ROCKJUMPER

Rodzaj: Chaetops Swainson, 1832 (m.)

Podrodzina: EUPETINAE Bonaparte, 1850 - DŁUGOBIEGI - RAIL-BABBLER

Rodzaj: Eupetes Temminck, 1831 (m.)


Parvorder: PETROICIDA

Badania na poziomie genomów (Moyle et al., 2016) sugerują, iż Petroicida są najbliżej spokrewnione z Eupetida i oba stanowią takson siostrzany do wszystkich kolejnych przedstawicieli infrarzędu Passerides.

Rodzina: PETROICIDAE Mathews, 1919-20 - SKALINKOWATE - AUSTRALASIAN ROBINS

Wersja: 2018-10-07
Peters X: 28-30 i 160-161 (p. Muscicapidae), XI: 556-583 (F: "Eopsaltriidae")   Wolters VI: 402-404 (p. Pachycephalidae: sF - "Eopsaltriinae") i 404 (Drymodidae)   S&M: 444-448 (F: "Eopsaltriidae")   HBW XII: 438-488 (F)   H&M4 II: 255-261 (F)   HBW IC II: 372-379 (F)
6 podrodzin, 19 rodzajów, 49 gatunków
Systematyka: Porządek systematyczny w obrębie rodziny (podrodziny, rodzaje, gatunki) bazuje na Christidis et al. (2011, 2012) i Loynes et al. (2009, 2011); zob. też Norman et al. (2009a). Porządek systematyczny w obrębie rodzaju Petroica za Kearns et al. (w druku).

Podrodzina: AMALOCICHLINAE Christidis, Irestedt, Rowe, Boles & Norman, 2012 - PIECHOTKI

Rodzaj: Amalocichla De Vis, 1892 (f.)

Podrodzina: PACHYCEPHALOPSINAE Christidis, Irestedt, Rowe, Boles & Norman, 2012 - GWIZDÓWKI

Rodzaj: Pachycephalopsis Salvadori, 1879 (f.)

Podrodzina: PETROICINAE Mathews, 1919-20 - SKALINKI

Rodzaj: Eugerygone Finsch, 1901 (f.)

Rodzaj: Petroica Swainson, 1830 (f.)

Podrodzina: MICROECINAE Loynes, Joseph & Keogh, 2011 - MUCHÓWECZKI

Rodzaj: Kempiella Mathews, 1913 (f.)

Rodzaj: Devioeca Mathews, 1925 (f.)

Rodzaj: Cryptomicroeca Christidis, Irestedt, Rowe, Boles & Norman,JA, 2012 (f.)

Rodzaj: Monachella Salvadori, 1874 (f.)

Rodzaj: Microeca Gould, 1841 (f.)

Podrodzina: DRYMODINAE Schodde & Mason, 1999 - KRZAKORY

Rodzaj: Drymodes Gould, 1841 (f.)

Podrodzina: EOPSALTRIINAE Mathews, 1946 - GWIZDACZE

Rodzaj: Plesiodryas Mathews, 1920 (f.)

Rodzaj: Poecilodryas Gould, 1865 (f.)

Rodzaj: Heteromyias Sharpe, 1879 (m.)

Rodzaj: Gennaeodryas Mathews, 1920 (f.)

Rodzaj: Eopsaltria Swainson, 1832 (f.)

Rodzaj: Quoyornis Mathews, 1912 (m.)

Rodzaj: Tregellasia Mathews, 1912 (f.)

Rodzaj: Melanodryas Gould, 1865 (f.)

Rodzaj: Peneothello Mathews, 1920 (f.)


Parvorder: SYLVIIDA

Badania na poziomie genomów (Prum et al., 2015, Moyle et al., 2016) wskazują, iż Sylviida stanowi takson siostrzany w stosunku do (Muscicapida + Passerida); pokrewieństwo to było do niedawna nierozstrzygnięte. Moyle et al. (2016) sugerują, iż Sylviida składa się z następujących sukcesywnych odgałęzień: (1) Hyliotidae + Stenostiridae; (2) Paroidea (Paridae, Remizidae); (3) Alaudoidea (Alaudidae, Panuridae); (4) Nicatoridae; (5) Macrosphenidae; (6) Cisticolidae; (7) Locustelloidea (Locustellidae, Donacobiidae, Bernieridae), Acrocephalidae, Pnoepygidae i Hirundinidae - grupa taksonów, których wzajemne pokrewieństwo i pokrewieństwo w stosunku do innych przedstawicieli Sylviida jest niejasne; (8) Aegithaloidea (Phylloscopidae, Hyliidae, Aegithalidae, Scotocercidae); (9) Pycnonotidae + Sylvioidea (Sylviidae, Paradoxornithidae, Zosteropidae, Timaliidae, Pellorneidae, Alcippeidae, Leiothrichidae). Pokrewieństwo w obrębie Sylviida (za wyjątkiem rodzin zgrupowanych w nadrodzinach) było do niedawna w znacznym stopniu niejasne (zob. m.in. Barker et al., 2002, 2004, Beresford et al., 2005, Alström et al., 2006, Fuchs et al., 2006a, 2009, Johansson et al., 2008a, Treplin et al., 2008, Gelang et al., 2009, Fregin et al., 2012, Alström et al., 2014; zob. także przegląd badań w Alström et al., 2013a). Przynależność nadrodziny Paroidea do Sylviida jest często kwestionowana (zob. Alström et al., 2006, Fregin et al., 2012), lecz zob. Treplin et al. (2008), Alström et al. (2014) i Moyle et al. (2016).

Rodzina: HYLIOTIDAE Fjeldså, 2014 - AKSAMITNIKI - HYLIOTAS

Wersja: 2017-03-24
Peters XI: 219-221 (p. Sylviidae)   Wolters III: 235 (p. Laniidae)   S&M: 624 (p. Sylviidae)   HBW XI: 640 i 642-643 (p. Sylviidae)   H&M4 II: 424 (F)   HBW IC II: 380-381 (F)
1 rodzaj, 3 gatunki
Systematyka: Badania na poziomie genomów (Moyle et al., 2016) sugerują, iż aksamitniki są najbliżej spokrewnione z owadówkami (Stenostiridae) i razem z nimi tworzą takson siostrzany do wszystkich kolejnych przedstawicieli Sylviida; zob. również wcześniejsze badania Fuchs et al. (2006a, 2009), Johansson et al. (2008a), Alström et al. (2014), Barker (2014) i Selvatti et al. (2015). Aksamitniki były do niedawna włączane do rodziny pokrzewkowatych (Sylviidae) (np. Bairlein et al., 2006).

Rodzaj: Hyliota Swainson, 1837 (f.)


Rodzina: STENOSTIRIDAE Fuchs, Pasquet, Couloux, Fjeldså & Bowie, 2009 - OWADÓWKI - FAIRY-FLYCATCHER AND CRESTED-FLYCATCHERS

Wersja: 2017-03-24
Peters XI: 172-173 (p. Sylviidae), 373-375 (p. Muscicapidae), 467-469 i 531 (p. Monarchidae)   Wolters IV: 246-247 i 253 (p. Monarchidae), V: 378 (p. Sylviidae) i VI: 402 (p. Pachycephalidae)   S&M: 444 i 490-491 (p. "Eopsaltriidae" = Petroicidae), 485 (p. Corvidae) i 616 (p. Sylviidae)   HBW XI: 118, 126, 158 i 162-163 (p. Muscapidae), 222-223 (p. Rhipiduridae) i 324-327 (p. Monarchidae)   H&M4 II: 425 (F)   HBW IC II: 380-381 (F)
4 rodzaje, 9 gatunków
Systematyka: Badania na poziomie genomów (Moyle et al., 2016) sugerują, iż owadówki są najbliżej spokrewnione z aksamitnikami (Hyliotidae) i razem z nimi tworzą takson siostrzany do wszystkich kolejnych przedstawicieli Sylviida. Nowo zdefiniowana rodzina na podstawie badań Fuchs et al. (2009) i Nguembock et al. (2008b); zob. również Barker et al. (2004), Beresford et al. (2005) i Johansson et al. (2008a). Owadówki składają się z rodzajów umieszczanych do niedawna w różnych rodzinach: Chelidorhynx - w wachlarzówkowatych (Rhipiduridae) (np. Boles, 2006), Stenostira - pokrzewkowatych (Sylviidae) (np. Bairlein et al., 2006), Culicicapa - muchołówkowatych (Muscicapidae) (np. Taylor & Clement, 2006) i Elminia - monarkach (Monarchidae) (np. Coates et al., 2006).

Rodzaj: Stenostira Cabanis & Bonaparte, 1850 (f.)

Rodzaj: Chelidorhynx Blyth, 1843 (m.)

Rodzaj: Culicicapa Swinhoe, 1871 (f.)

Rodzaj: Elminia Bonaparte, 1854 (f.)


Nadrodzina: PAROIDEA Vigors, 1825

Takson składający się z 2 blisko spokrewnionych rodzin (Paridae, Remizidae) (zob. m.in. Barker et al., 2004, Johansson et al., 2008); sugerowane wcześniejsze bliższe pokrewieństwo z owadówkami (Stenostiridae) (Barker et al., 2004, Fregin et al., 2012, Claramunt & Cracraft, 2015) nie zostało potwierdzone (Moyle et al., 2016). Badania na poziomie genomów (Moyle et al., 2016) sugerują, iż nadrodzina ta stanowi takson siostrzany do wszystkich kolejnych przedstawicieli Sylviida.

Rodzina: PARIDAE Vigors, 1825 - SIKORY - TITS, CHICKADEES

Wersja: 2017-12-14
Peters XII: 69 (p. Remizidae) i 70-124 (F), XV: 255-256 (p. Corvidae)   Wolters III: 223 (p. Corvidae) i V: 383-385 (Cephalopyridae, F)   S&M: 468 (p. Corvidae) i 567-572 (F)   HBW XII: 662-750 (F) i XIII: 68 i 74-75 (p. Remizidae)   H&M4 II: 426-433 (F)   HBW IC II: 380-391 (F)
14 rodzajów, 59 gatunków
Systematyka: Rodzina blisko spokrewniona z remizami (Remizidae) (zob. m.in. Barker et al., 2004). Przyjęty porządek systematyczny w obrębie rodziny (rodzaje, gatunki) bazuje na badaniach Johansson et al. (2013); zob. również James et al. (2003), Gill et al. (2005), Martens et al. (2006) i Tietze & Borthakur (2012). Rodzaj Pseudopodoces był do niedawna umieszczany w rodzinie krukowatych (Corvidae) (np. Sibley & Monroe, 1990), natomiast rodzaj Cephalopyrus w rodzinie remizów (Remizidae).

Rodzaj: Cephalopyrus Bonaparte, 1854 (m.)

Rodzaj: Sylviparus Burton,E, 1836 (m.)

Rodzaj: Melanochlora Lesson, 1839 (f.)

Rodzaj: Pardaliparus Selys-Longchamps, 1884 (m.)

Rodzaj: Periparus Selys-Longchamps, 1884 (m.)

Rodzaj: Baeolophus Cabanis, 1851 (m.)

Rodzaj: Lophophanes Kaup, 1829 (m.)

Rodzaj: Sittiparus Selys-Longchamps, 1884 (m.)

Rodzaj: Poecile Kaup, 1829 (m.)

Rodzaj: Cyanistes Kaup, 1829 (m.)

Rodzaj: Pseudopodoces Sarudny & von Loudon, 1902 (m.)

Rodzaj: Parus Linnaeus, 1758 (m.)

Rodzaj: Machlolophus Cabanis, 1851 (m.)

Rodzaj: Melaniparus Bonaparte, 1850 (m.)


Rodzina: REMIZIDAE Olphe-Galliard, 1891 - REMIZY - PENDULINE TITS

Wersja: 2017-08-22
Peters XII: 62-69 (F)   Wolters IV: 279-280 (F, Auriparidae)   S&M: 565 (p. Certhiidae) i 566-567 (p. Paridae: sF)   HBW XIII: 52-74 (F)   H&M4 II: 433-434 (F)   HBW IC II: 390-393 (F)
3 rodzaje, 10 gatunków
Systematyka: Rodzina blisko spokrewniona z sikorami (Paridae) (zob. m.in. Barker et al., 2004). Pokrewieństwo w obrębie rodziny stosunkowo słabo zbadane. Często umieszczany wśród remizów rodzaj Cephalopyrus okazał się być bliżej spokrewniony z sikorami (Paridae) (zob. Tietze & Borthakur, 2012). Porządek systematyczny w obrębie rodzaju Remiz za Barani-Beiranvand et al. (2017).

Rodzaj: Remiz Jarocki, 1819 (m.)

Rodzaj: Anthoscopus Cabanis, 1851 (m.)

Rodzaj: Auriparus Baird,SF, 1864 (m.)


Nadrodzina: ALAUDOIDEA Vigors, 1825

Takson składający się z dwóch blisko spokrewnionych rodzin (Panuridae, Alaudidae) (zob. m.in. Ericson & Johansson, 2003, Alström et al., 2006, Johansson et al., 2008, Fregin et al., 2012, Alström et al., 2014). Badania na poziomie genomów (Moyle et al., 2016) sugerują, iż nadrodzina ta stanowi takson siostrzany do wszystkich kolejnych przedstawicieli Sylviida.

Rodzina: ALAUDIDAE Vigors, 1825 - SKOWRONKI - LARKS

Wersja: 2018-09-17
Peters IX: 3-80 (F)   Wolters IV: 309-314 (F)   S&M: 648-656 (F)   HBW IX: 496-601 (F)   H&M4 II: 435-447 (F)   HBW IC II: 392-407 (F)
21 rodzajów, 95 gatunków
Systematyka: Przyjęty porządek systematyczny w obrębie rodziny (rodzaje) bazuje na Alström et al. (2013b). Rodzaj Calandrella wymaga rewizji taksonomicznej (zob. Stervander et al., 2016). Systematyka szeregu gatunków wymaga dalszych badań (zob. de Juana et al., 2004).

Rodzaj: Alaemon Keyserling & Blasius,JH, 1840 (m.)

Rodzaj: Chersomanes Cabanis, 1851 (f.)

Rodzaj: Ammomanopsis Bianchi, 1905 (f.)

Rodzaj: Certhilauda Swainson, 1827 (f.)

Rodzaj: Pinarocorys Shelley, 1902 (f.)

Rodzaj: Ramphocoris Bonaparte, 1850 (m.)

Rodzaj: Ammomanes Cabanis, 1851 (f.)

Rodzaj: Eremopterix Kaup, 1836 (m.)

Rodzaj: Calendulauda Blyth, 1855 (f.)

Rodzaj: Heteromirafra Grant,CHB, 1913 (f.)

Rodzaj: Mirafra Horsfield, 1821 (f.)

Rodzaj: Chersophilus Sharpe, 1890 (m.)

Rodzaj: Eremalauda Sclater,WL, 1926 (f.)

Rodzaj: Alaudala Horsfield & Moore,F, 1856 (f.)

Rodzaj: Melanocorypha Boie, 1828 (f.)

Rodzaj: Calandrella Kaup, 1829 (f.)

Rodzaj: Eremophila Boie, 1828 (f.)

Rodzaj: Lullula Kaup, 1829 (f.)

Rodzaj: Spizocorys Sundevall, 1872 (f.)

Rodzaj: Alauda Linnaeus, 1758 (f.)

Rodzaj: Galerida Boie, 1828 (f.)


Rodzina: PANURIDAE des Murs, 1860 - WĄSATKI - BEARDED REEDLING

Wersja: 2017-03-25
Peters X: 430 (p. Muscicapidae)   Wolters V: 386 (p. Paradoxornithidae)   S&M: 645 (p. Sylviidae)   HBW XII: 308-309 (p. Paradoxornithidae)   H&M4 II: 447 (F)   HBW IC II: 406-407 (F)
1 rodzaj, 1 gatunek
Systematyka: Monotypowa rodzina do niedawna często umieszczana w rodzinie tymaliowatych (Timaliidae) (np. Dickinson, 2003) lub ogoniatek (Paradoxornithidae Horsfield & Moore, 1854) (np. Robson, 2007).

Rodzaj: Panurus Koch, 1816 (m.)


Rodzina: NICATORIDAE Cracraft, Beresford & Barker, 2014 - NIKATORY - NICATORS

Wersja: 2017-03-25
Peters IX: 274-275 (p. Pycnonotidae)   Wolters III: 232 (p. Laniidae)   S&M: 589 (p. Pycnonotidae)   HBW X: 246-248 (p. Pycnonotidae)   H&M4 II: 434-435 (F)   HBW IC II: 406-407 (F)
1 rodzaj, 3 gatunki
Systematyka: Badania na poziomie genomów (Moyle et al., 2016) sugerują, iż nikatory stanowią takson siostrzany do wszystkich kolejnych przedstawicieli Sylviida; zob. również wcześniejsze badania Beresford et al. (2005), Johansson et al. (2008), Fuchs et al. (2009), Fregin et al. (2012), Alström et al. (2014) i Selvatti et al. (2015). Fregin et al. (2012) i Claramunt & Cracraft (2015) sugerują bliższe pokrewieństwo nikatorów z nadrodziną Alaudoidea, lecz zob. Moyle et al. (2016). Nikatory były dawniej włączane do bilbili (Pycnonotidae) (np. Sibley & Monroe, 1990, Fishpool & Tobias, 2005).

Rodzaj: Nicator Hartlaub & Finsch, 1870 (m.)


Rodzina: MACROSPHENIDAE Fregin, Haase, Olsson & Alström, 2012 - KRÓTKOSTERKI - CROMBECS, LONGBILLS AND ALLIES

Wersja: 2017-08-22
Peters XI: 24, 34-37 i 207-217 (p. Sylviidae)   Wolters V: 369, 370, 376 i 378 (p. Sylviidae)   S&M: 610, 612 i 619 (p. Sylviidae)   HBW XI: 598, 602, 606, 611, 640-642 i 686-689 (p. Sylviidae), XII: 288 i 290 (p. Timaliidae)   H&M4 II: 447-449 (F)   HBW IC II: 406-411 (F)
6 rodzajów, 18 gatunków
Systematyka: Badania na poziomie genomów (Moyle et al., 2016) sugerują, iż krótkosterki stanowią takson siostrzany w stosunku do wszystkich kolejnych przedstawicieli Sylviida. Rodzina ostatnio wyodrębniona z rodziny pokrzewkowatych (Sylviidae) (zob. Beresford et al., 2005, Alström et al., 2006, Johansson et al., 2008, Fregin et al., 2012); potrzeba dalszych badań dla określenia pokrewieństwa w obrębie rodziny. Porządek systematyczny w obrębie rodzaju Sylvietta za Huntley & Voelker (2017).

Rodzaj: Sylvietta Lafresnaye, 1839 (f.)

Rodzaj: Cryptillas Oberholser, 1899 (f.)

Rodzaj: Achaetops Roberts, 1922 (m.)

Rodzaj: Sphenoeacus Strickland, 1841 (m.)

Rodzaj: Melocichla Hartlaub, 1857 (f.)

Rodzaj: Macrosphenus Cassin, 1859 (m.)


Rodzina: CISTICOLIDAE Sundevall, 1872 - CHWASTÓWKOWATE - CISTICOLAS

Wersja: 2018-10-06
Peters X: 299-301 i 326 (p. Muscicapidae), XI: 31-32, 84-125, 128-175, 178-205 i 218 (p. Sylviidae)   Wolters V: 371-379 (p. Sylviidae) i 390 (p. Timaliidae)   S&M: 592-601 (F), 611, 616-618, 635 i 637 (p. Sylviidae)   HBW XI: 378-490 (F), 682-685 (p. Sylviidae), XII: 178 i 180-181 (p. Timaliidae), XVII: 220   H&M4 II: 449-464 (F)   HBW IC II: 410-431 (F)
4 podrodziny, 27 rodzajów, 139 gatunków
Systematyka: Badania na poziomie genomów (Moyle et al., 2016) sugerują, iż chwastówkowate stanowią takson siostrzany w stosunku do wszystkich kolejnych przedstawicieli Sylviida. Chwastówkowate były dawniej włączane do rodziny pokrzewkowatych (Sylviidae), lecz zob. m.in. Alström et al. (2006), Johansson et al. (2008) i Fregin et al. (2012). Przyjęty porządek systematyczny w obrębie rodziny (podrodziny, rodzaje) bazuje na Olsson et al. (2013a); zob. też Nguembock et al. (2007, 2008b, 2012). Rodzaj Laticilla, tradycyjnie włączany do rodzaju Prinia (P. burnesii, P. cinerascens), okazał się być przedstawicielem rodziny dżunglaków (Pellorneidae) (Olsson et al., 2013a). Rodzaj Micromacronus był do niedawna umieszczany w rodzinie tymaliowatych (Timaliidae), lecz zob. Oliveros et al. (2012) i Olsson et al. (2013a). Rodzaj Rhopophilus (czasami umieszczany w rodzinie chwastówkowatych) został przeniesiony do rodziny pokrzewkowatych (Sylviidae) (zob. Alström et al., 2006). Pozycja systematyczna rodzaju Graueria niejasna. Nguembock et al. (2012) sugerują, iż obecnie zdefiniowany rodzaj Camaroptera nie jest monofiletyczny; potrzeba dalszych badań. Pozycja systematyczna Orthotomus chaktomuk za Fuchs & Zuccon (2018) (status gatunku wymaga dalszych badań). Systematyka szeregu gatunków niejasna (zob. Ryan et al., 2006, Eaton et al., 2016).

Podrodzina: NEOMIXINAE Olsson, Irestedt, Sangster, Ericson & Alström, 2013a - MALGASIKI

Rodzaj: Neomixis Sharpe, 1881 (f.)

Podrodzina: EREMOMELINAE Sharpe, 1883 - POPIELATKI

Rodzaj: Eremomela Sundevall, 1850 (f.)

Rodzaj: Drymocichla Hartlaub, 1881 (f.)

Rodzaj: Schistolais Wolters, 1980 (f.)

Rodzaj: Urolais Alexander, 1903 (m.)

Rodzaj: Artisornis Friedmann, 1928 (m.)

Rodzaj: Oreolais Nguembock, Fjeldså, Couloux, Cruaud & Pasquet, 2008 (m.)

Rodzaj: Oreophilais Clancey, 1991 (m.)

Rodzaj: Phragmacia Brooke & Dean, 1990 (f.)

Rodzaj: Apalis Swainson, 1833 (f.)

Rodzaj: Phyllolais Hartlaub, 1881 (f.)

Rodzaj: Spiloptila Sundevall, 1872 (f.)

Rodzaj: Poliolais Alexander, 1903 (m.)

Rodzaj: Calamonastes Sharpe, 1883 (m.)

Rodzaj: Camaroptera Sundevall, 1850 (f.)

Rodzaje o bliżej nieokreślonym pokrewieństwie (genera incertae sedis):

Rodzaj: Micromacronus Amadon, 1962 (m.)

Rodzaj: Graueria Hartert,E, 1908 (f.)

Podrodzina: CISTICOLINAE Sundevall, 1872 - CHWASTÓWKI

Rodzaj: Scepomycter Grant,CHB & Mackworth-Praed, 1941 (m.)

Rodzaj: Euryptila Sharpe, 1883 (f.)

Rodzaj: Incana Lynes, 1930 (f.)

Rodzaj: Malcorus Smith,A, 1829 (m.)

Rodzaj: Hypergerus Reichenbach, 1850 (m.)

Rodzaj: Eminia Hartlaub, 1881 (f.)

Rodzaj: Cisticola Kaup, 1829 (m.)

Rodzaj: Bathmocercus Reichenow, 1895 (m.)

Podrodzina: PRINIINAE Roberts, 1922 - PRINIE

Rodzaj: Prinia Horsfield, 1821 (f.)

Rodzaj: Orthotomus Horsfield, 1821 (m.)


Nadrodzina: LOCUSTELLOIDEA Bonaparte, 1854

Grupa trzech blisko spokrewnionych rodzin (Locustellidae, Donacobiidae, Bernieridae) (zob. Johansson et al., 2008, Irestedt et al., 2011, Fregin et al., 2012, Alström et al., 2014, Moyle et al., 2016). Pokrewieństwo w obrębie nadrodziny, jak również w stosunku do pozostałych przedstawicieli Sylviida wymaga jednak dalszych badań (zon. Moyle et al., 2016).

Rodzina: LOCUSTELLIDAE Bonaparte, 1854 - ŚWIERSZCZAKI - BUSH WARBLERS

Wersja: 2018-07-28
Peters X: 290 i 427-428 (p. Muscicapidae), XI: 17-30, 32 i 37-56 (p. Sylviidae)   Wolters V: 368-371 (p. Sylviidae), 382 (p. Illadopseidae) i 391 (p. Timaliidae)   S&M: 592 (p. Pycnonotidae), 610-613, 625-626 i 634 (p. Sylviidae)   HBW XI: 576-585, 598-609 i 612-616 (p. Sylviidae), XII: 202 i 204-205 (p. Timaliidae)   H&M4 II: 464-469 (F)   HBW IC II: 438-447 i 908-909 (F)
10 rodzajów, 58 gatunków
Systematyka: Świerszczaki były do niedawna umieszczane w rodzinie pokrzewkowatych (Sylviidae) (np. Bairlein et al., 2006), lecz zob. m.in. Alström et al. (2006), Johansson et al. (2008) i Fregin et al. (2012). Przyjęty porządek systematyczny w obrębie rodziny (rodzaje, gatunki) bazuje na Alström et al. (2018b); zob. również Drovetski et al. (2004), Alström et al. (2011b) i Oliveros et al. (2012). Rodzaje Robsonius i Malia były do niedawna umieszczane w rodzinie tymaliowatych (Timaliidae), lecz zob. Oliveros et al. (2012) i Alström et al. (2018b). Badania Alström et al. (2018b) sugerują, iż rodzaj Schoenicola może nie być monofiletyczny; potrzeba dalszych badań. Porządek systematyczny w obrębie rodzajów: Locustella, Poodytes, Cincloramphus i Bradypterus za Alström et al. (2018b). Badania Alström et al. (2018b) sugerują potrzebę rewizji taksonomicznej grupy gatunków Cincloramphus timoriensis-C. macrurus.

Rodzaj: Robsonius Collar, 2006 (m.)

Rodzaj: Helopsaltes Alström, Cibois, Irestedt, Zuccon, Gelang, Fjeldså, Andersen, Moyle, Pasquet & Olsson, 2018 (m.) S

Rodzaj: Locustella Kaup, 1829 (f.)

Rodzaj: Poodytes Cabanis, 1851 (m.)

Rodzaj: Malia Schlegel, 1880 (f.)

Rodzaj: Cincloramphus Gould, 1838 (m.) S

Rodzaj: Elaphrornis Legge, 1879 (m.)

Rodzaj: Schoenicola Blyth, 1844 (m.)

Rodzaj: Megalurus Horsfield, 1821 (m.)

Rodzaj: Bradypterus Swainson, 1837 (m.)


Rodzina: DONACOBIIDAE Aleixo & Pacheco, 2006 - MIMIKI - DONACOBIUS

Wersja: 2017-03-25
Peters IX: 456-457 (p. Mimidae)   Wolters VI: 429 (p. Mimidae)   S&M: 557 (p. Certhiidae)   HBW X: 444 i 447 (p. Troglodytidae)   H&M4 II: 469 (F)   HBW IC II: 446-447 (F)
1 rodzaj, 1 gatunek
Systematyka: Mimiki były do niedawna włączane do rodziny strzyżyków (Troglodytidae) (np. Kroodsma & Brewer, 2005) lub przedrzeźniaczy (Mimidae), lecz zob. m.in. Alström et al. (2006), Johansson et al. (2008) i Fregin et al. (2012).

Rodzaj: Donacobius Swainson, 1831 (m.)


Rodzina: BERNIERIDAE Cibois, David, Gregory & Pasquet, 2010 - MADAGASKARNICZKI - MADAGASCAR WARBLERS

Wersja: 2017-03-25
Peters IX: 271-272 (p. Pycnonotidae), X: 429 i 301 (p. Muscicapidae), XI: 34 i 205 (p. Sylviidae)   Wolters III: 240 (p. Pycnonotidae), V: 370 i 377 (p. Sylviidae), 382 (p. Illadopseidae) i 390 (p. Timaliidae)   S&M: 588 (p. Pycnonotidae), 612, 618, 635 i 644-645 (p. Sylviidae)   HBW X: 246 i 248-250 (p. Pycnonotidae), XI: 420 (p. Cisticolidae), 606, 611, 640, 644-645, 686 i 689 (p. Sylviidae)   H&M4 II: 470 (F)   HBW IC II: 446-449 (F)
8 rodzajów, 11 gatunków
Systematyka: Nowo zdefiniowana rodzina składająca się z rodzajów wcześniej włączanych do pokrzewkowatych (Sylviidae) (Cryptosylvicola, Hartertula, Thamnornis, Crossleyia, Randia), tymaliowatych (Timaliidae) (Oxylabes) i bilbili (Pycnonotidae) (Bernieria, Xanthomixis) (zob. Cibois et al., 1999, 2001, 2010, Johansson et al., 2008, Fregin et al., 2012). Pozycja systematyczna rodzaju Randia wymaga badań.

Rodzaj: Oxylabes Sharpe, 1870 (m.)

Rodzaj: Bernieria Pucheran, 1855 (f.)

Rodzaj: Hartertula Stresemann, 1925 (f.)

Rodzaj: Thamnornis Milne-Edwards,A & Grandidier,A, 1882 (m.)

Rodzaj: Xanthomixis Sharpe, 1881 (f.)

Rodzaj: Crossleyia Hartlaub, 1877 (f.)

Rodzaj: Cryptosylvicola Goodman, Langrand & Whitney, 1996 (m.)

Rodzaj: Randia Delacour & Berlioz, 1931 (f.)


Rodzina: ACROCEPHALIDAE Salvin, 1882 - TRZCINIAKI - BRUSH, REED AND SWAMP WARBLERS

Wersja: 2017-12-15
Peters XI: 32-34 i 56-84 (p. Sylviidae)   Wolters V: 365-368 i 370 (p. Sylviidae)   S&M: 611-616 (p. Sylviidae: sF)   HBW XI: 606, 609-610, 612 i 616-639 (p. Sylviidae)   H&M4 II: 471-475 (F)   HBW IC II: 430-437 i 908-909 (F)
6 rodzajów, 59 gatunków (w tym 6 wymarłych)
Systematyka: Trzciniaki były do niedawna włączane do rodziny pokrzewkowatych (Sylviidae) (np. Bairlein et al., 2006), lecz zob. m.in. Alström et al. (2006), Johansson et al. (2008) i Fregin et al. (2012). Pokrewieństwo rodziny w stosunku do pozostałych przedstawicieli Sylviida, w tym w stosunku do nadrodziny Locustelloidea i rodziny skąpoogonków (Pnoepygidae), wymaga dalszych badań (zob. Moyle et al., 2016). Przyjęty porządek systematyczny w obrębie rodziny (rodzaje, gatunki) bazuje na badaniach Fregin et al. (2009), Cibois et al. (2007, 2011), Fleischer et al. (2007) i Saitoh et al. (2012); zob. też Leisler et al. (1997), Helbig & Seibold (1999) i Arbabi et al. (2014). Porządek systematyczny w obrębie rodzaju Nesillas za Fuchs et al. (2016).

Rodzaj: Nesillas Oberholser, 1899 (f.)

Rodzaj: Calamonastides Grant,CHB & Mackworth-Praed, 1940 (m.)

Rodzaj: Arundinax Blyth, 1845 (m.) N

Rodzaj: Iduna Keyserling & Blasius,JH, 1840 (f.)

Rodzaj: Hippolais Conrad, 1827 (f.)

Rodzaj: Acrocephalus Naumann,JA & Naumann,JF, 1811 (m.)


Rodzina: PNOEPYGIDAE Gelang, Cibois, Pasquet, Olsson, Alström & Ericson, 2009 - SKĄPOOGONKI - WREN BABBLERS/CUPWINGS

Wersja: 2017-03-25
Peters X: 293-295 (p. Muscicapidae)   Wolters V: 391 (p. Timaliidae)   S&M: 634 (p. Sylviidae)   HBW XII: 172 i 176-177 (p. Timaliidae)   H&M4 II: 475-476 (F)   HBW IC II: 438-439 (F)
1 rodzaj, 4 gatunki
Systematyka: Monotypowa rodzina do niedawna włączana do rodziny tymaliowatych (Timaliidae), lecz zob. m.in. Gelang et al. (2009) i Fregin et al. (2012). Pokrewieństwo rodziny w stosunku do pozostałych przedstawicieli Sylviida, w tym w stosunku do nadrodziny Locustelloidea i rodziny trzciniaków (Acrocephalidae), wymaga dalszych badań (zob. Moyle et al., 2016). Porządek systematyczny w obrębie rodzaju Pnoepyga za Päckert et al. (2013a).

Rodzaj: Pnoepyga Hodgson, 1844 (f.)


Rodzina: HIRUNDINIDAE Rafinesque, 1815 - JASKÓŁKOWATE - SWALLOWS

Wersja: 2018-09-19
Peters IX: 80-129 (F)   Wolters VI: 438-442 (F)   S&M: 572-581 (F)   HBW IX: 602-685 (F)   H&M4 II: 476-484 (F)   HBW IC II: 448-461 (F)
2 podrodziny, 20 rodzajów, 84 gatunki
Systematyka: Rodzina o bliżej nieokreślonym pokrewieństwie w stosunku do pozostałych przedstawicieli Sylviida (zob. m.in. Barker et al., 2004, Alström et al., 2006, Johansson et al., 2008, Treplin et al., 2008, Fregin et al., 2012, Alström et al., 2014, Moyle et al., 2016). Przyjęty porządek systematyczny w obrębie rodziny (podrodziny, rodzaje) bazuje na Sheldon et al. (2005); zob. również de Silva et al. (w druku).

Podrodzina: PSEUDOCHELIDONINAE Shelley, 1896 - JASKÓLNIKI

Rodzaj: Pseudochelidon Hartlaub, 1861 (f.)

Podrodzina: HIRUNDININAE Rafinesque, 1815 - JASKÓŁKI

Rodzaj: Cheramoeca Cabanis, 1851 (f.)

Rodzaj: Pseudhirundo Roberts, 1922 (f.)

Rodzaj: Psalidoprocne Cabanis, 1851 (f.) S

Rodzaj: Delichon Moore,F, 1854 (n.)

Rodzaj: Petrochelidon Cabanis, 1851 (f.)

Rodzaj: Cecropis Boie, 1826 (f.)

Rodzaj: Hirundo Linnaeus, 1758 (f.)

Rodzaj: Ptyonoprogne Reichenbach, 1850 (f.)

Rodzaj: Neophedina Roberts, 1922 (f.)

Rodzaj: Phedina Bonaparte, 1855 (f.)

Rodzaj: Phedinopsis Wolters, 1971 (f.)

Rodzaj: Riparia Forster,T, 1817 (f.)

Rodzaj: Tachycineta Cabanis, 1851 (f.)

Rodzaj: Progne Boie, 1826 (f.)

Rodzaj: Stelgidopteryx Baird,SF, 1858 (f.)

Rodzaj: Pygochelidon Baird,SF, 1865 (f.)

Rodzaj: Alopochelidon Ridgway, 1903 (f.)

Rodzaj: Atticora Gould, 1842 (f.)

Rodzaj: Orochelidon Ridgway, 1903 (f.)


Nadrodzina: AEGITHALOIDEA Reichenbach, 1849-50

Grupa 4 blisko spokrewnionych rodzin: (Phylloscopidae (Hyliidae (Aegithalidae + Scotocercidae))), siostrzana w stosunku do (Pycnonotidae + Sylvioidea) (Moyle et al., 2016); zob. również Alström et al. (2006), Johansson et al. (2008), Irestedt et al. (2011), Fregin et al. (2012) i Alström et al. (2014).

Rodzina: PHYLLOSCOPIDAE Jerdon, 1863 - ŚWISTUNKI - OLD WORLD LEAF WARBLERS

Wersja: 2018-10-24
Peters XI: 221-262 (p. Sylviidae)   Wolters V: 361-364 (p. Sylviidae)   S&M: 620-624 (p. Sylviidae)   HBW XI: 646-679 (p. Sylviidae) i XVII: 220-221   H&M4 II: 497-503 (F)   HBW IC II: 482-491 (F)
4 rodzaje, 78 gatunków
Systematyka: Świstunki były do niedawna włączane do rodziny pokrzewkowatych (Sylviidae) (np. Dickinson, 2003, Bairlein et al., 2006), lecz zob. m.in. Alström et al. (2006) i Johansson et al. (2008). Przyjęty porządek systematyczny w obrębie rodziny (rodzaje, gatunki) bazuje na Alström et al. (2018a), badaniach Olsson et al. (2004, 2005) i Johansson et al. (2007a); zob. też Martens et al. (2008), Päckert et al. (2009a) i Tietze et al. (2015). Alström et al. (2018a) sugerują wyróżnienie tylko jednego rodzaju w obrębie rodziny (Phylloscopus), lecz stwierdzone głębokie różnice genetyczne wskazują na potrzebę wyróżnienie min. 4 rodzajów. Martens (2010) obszernie podsumował obecny stan wiedzy na temat systematyki azjatyckich przedstawicieli rodziny świstunek. Porządek systematyczny w obrębie rodzajów: Abrornis, Phylloscopus i Seicercus za Alström et al. (2018a).

Rodzaj: Rhadina Billberg, 1828 (f.)

Rodzaj: Abrornis Gray,JE & Gray,GR, 1847 (m.)

Rodzaj: Phylloscopus Boie, 1826 (m.)

Rodzaj: Seicercus Swainson, 1837 (m.)


Rodzina: HYLIIDAE Bannerman, 1923 - POKRZEWCZYKI - HYLIAS

Wersja: 2017-03-25
Peters XI: 221 (p. Sylviidae) i XIV: 389-390 (p. Estrildidae)   Wolters IV: 279 (F, Pholidornithidae)   S&M: 567 (p. Paridae) i 620 (p. Sylviidae)   HBW XI: 640 i 643 (p. Sylviidae), XIII: 68 i 75 (p. Remizidae)   H&M4 II: 507 (p. Scotocercidae)   HBW IC II: 496-497 (p. Scotocercidae)
2 rodzaje, 2 gatunki
Systematyka: Pokrzewczyki były do niedawna włączane do rodziny pokrzewkowatych (Sylviidae) (np. Dickinson, 2003, Bairlein et al., 2006) lub jako genera incertae sedis w skotniczkowatych (Scotocercidae) (np. w Dickinson & Christidis, 2014), lecz zob. Sefc et al. (2003), Johansson et al. (2008), Fregin et al. (2012) i Selvatti et al. (2015). Badania na poziomie genomów (Moyle et al., 2016) sugerują, iż stanowią one takson siostrzany w stosunku do (Aegithalidae + Scotocercidae).

Rodzaj: Hylia Cassin, 1859 (f.)

Rodzaj: Pholidornis Hartlaub, 1857 (m.)


Rodzina: AEGITHALIDAE Reichenbach, 1849-50 - RANIUSZKI - LONG-TAILED TITS

Wersja: 2018-01-06
Peters XI: 292-294 (p. Sylviidae) i XII: 52-61 (F)   Wolters V: 385-386 (Leptopoecilidae, F)   S&M: 572 (F) i 620 (p. Sylviidae)   HBW XIII: 76-101 (F)   H&M4 II: 507-509 (F)   HBW IC II: 496-499 (F)
3 rodzaje, 10 gatunków
Systematyka: Badania na poziomie genomów (Moyle et al., 2016) sugerują, iż raniuszki stanowią takson siostrzany w stosunku do skotniczkowatych (Scotocercidae). Przyjęty porządek systematyczny w obrębie rodziny (rodzaje, gatunki) bazuje na badaniach Johansson et al. (2008), Päckert et al. (2010) i Johansson et al. (2016); zob. też Dai et al. (2010). Rodzaj Leptopoecile dawniej umieszczany był w rodzinie pokrzewkowatych (Sylviidae), lecz zob. Sturmbauer et al. (1998) i Johansson et al. (2008). Systematyka szeregu gatunków z rodzaju Aegithalos jest dyskusyjna (zob. m.in. Eck & Martens, 2006, Päckert et al., 2010, Wang et al., 2014, Song et al., 2016, Johansson et al., 2016, Dai et al., 2017, Zhang,D et al., 2017).

Rodzaj: Leptopoecile Severtsov, 1873 (m.)

Rodzaj: Psaltriparus Bonaparte, 1850 (m.)

Rodzaj: Aegithalos Hermann, 1804 (m.)


Rodzina: SCOTOCERCIDAE Fregin, Haase, Olsson & Alström, 2012 - SKOTNICZKOWATE - BUSH WARBLERS AND ALLIES

Wersja: 2018-11-14
Peters XI: 4-17, 125-127, 175-177, 215 i 262-267 (p. Sylviidae), 465-467 (p. Monarchidae)   Wolters IV: 246 (p. Monarchidae) i V: 362, 364-365, 371 i 376 (p. Sylviidae)   S&M: 490 (p. Corvidae), 596 (p. Cisticolidae), 608-610, 616-617, 619 i 624 (p. Sylviidae)   HBW XI: 324 i 327-328 (p. Monarchidae), 422-423, 462 i 465-466 (p. Cisticolidae), 586-596, 674 i 679-681 (p. Sylviidae)   H&M4 II: 503-507 (F)   HBW IC II: 490-497 (F)
3 podrodziny, 10 rodzajów, 35 gatunków
Systematyka: Skotniczkowate były do niedawna włączane do rodziny pokrzewkowatych (Sylviidae) (np. Dickinson, 2003, Bairlein et al., 2006), lecz zob. m.in. Alström et al. (2006) i Johansson et al. (2008). Badania na poziomie genomów (Moyle et al., 2016) sugerują, iż rodzina ta stanowi takson siostrzany w stosunku do raniuszków (Aegithalidae). Przyjęty porządek systematyczny w obrębie rodziny (podrodziny, rodzaje, gatunki) bazuje na badaniach Alström et al. (2011a) i Fregin et al. (2012); zob. też Alström et al. (2011c) i Irestedt et al. (2011). Rodzaj Erythrocercus był do niedawna umieszczany wśród monarek (Monarchidae) (np. Coates et al., 2006), lecz zob. m.in. Pasquet et al. (2002). Obecnie zdefiniowany rodzaj Cettia prawdopodobnie powinien zostać podzielony na 3 rodzaje, przy czym brakuje nazwy rodzajowej dla C. major.

Podrodzina: ERYTHROCERCINAE Fregin, Haase, Olsson & Alström, 2012 - OLIWECZKI

Rodzaj: Erythrocercus Hartlaub, 1857 (m.)

Podrodzina: SCOTOCERCINAE Fregin, Haase, Olsson & Alström, 2012 - SKOTNICZKI

Rodzaj: Scotocerca Sundevall, 1872 (f.)

Podrodzina: CETTINAE Alström, Olsson & Ericson, 2014 - WIERZBÓWKI

Rodzaj: Tesia Hodgson, 1837 (f.)

Rodzaj: Cettia Bonaparte, 1834 (f.)

Rodzaj: Hemitesia Chapin, 1948 (f.)

Rodzaj: Urosphena Swinhoe, 1877 (f.)

Rodzaj: Abroscopus Baker,ECS, 1930 (m.)

Rodzaj: Phyllergates Sharpe, 1883 (m.)

Rodzaj: Tickellia Blyth, 1861 (f.)

Rodzaj: Horornis Hodgson, 1845 (m.)


Rodzina: PYCNONOTIDAE Gray,GR, 1840 - BILBILE - BULBULS

Wersja: 2018-11-14
Peters IX: 221-271 i 273-299 (F)   Wolters III: 237-240 i IV: 241-243 (F)   S&M: 582-591 (F)   HBW X: 124-247 i XVII: 217-218 (F)   H&M4 II: 484-496 (F)   HBW IC II: 460-481 (F)
31 rodzajów, 131 gatunków
Systematyka: Badania na poziomie genomów (Moyle et al., 2016) sugerują, iż bilbile stanowią takson siostrzany w stosunku do przedstawicieli nadrodziny Sylvioidea; we wcześniejszych badaniach nie udało się ustalić ich najbliższego pokrewieństwa (zob. m.in. Barker et al., 2004, Alström et al., 2006, Johansson et al., 2008, Treplin et al., 2008, Fregin et al., 2012, Alström et al., 2014). Przyjęty porządek systematyczny w obrębie rodziny (rodzaje) bazuje na kompilacji wyników badań Moyle & Marks (2006), Johansson et al. (2007b), Oliveros & Moyle (2010), Zuccon & Ericson (2010a), Dejtaradol et al. (2016) i Fuchs et al. (2018a), oraz Shakya & Sheldon (2017); zob. również Pasquet et al. (2001). Rodzaj Acritillas wymaga badań filogenetycznych. Dawniej do bilbili zaliczano również rodzaje: Nicator (obecnie umieszczany w osobnej rodzinie - Nicatoridae; zob. m.in. Beresford et al., 2005), Bernieria i Xanthomixis (obecnie umieszczane w osobnej rodzinie - Bernieridae; zob. m.in. Beresford et al., 2005, Johansson et al., 2008), Tylas (obecnie - Vangidae; zob. m.in. Yamagishi et al., 2001), Arcanator (obecnie - Promeropidae; zob. Beresford et al., 2005) i Lioptilus (obecnie Sylvia - Sylviidae; zob. Johansson et al., 2008). Shakya & Sheldon (2017) i Fuchs et al. (2018a) sugerują, iż obecnie zdefiniowane rodzaje Chlorocichla, Arizelocichla i Pycnonotus nie są monofiletyczne; potrzeba dalszych badań. Pozycja rodzaju Acritillas (incertae sedis w Dickinson & Christidis, 2014) za Fuchs et al. (2018a). Badania Zuccon & Ericson (2010a) potwierdziły przynależność rodzaju Neolestes do bilbili. Z rodzaju Pycnonotus być może powinien zostać wyodrębniony kolejny rodzaj - Rubigula Blyth, 1845 (obejmujący gatunki: Pycnonotus cyaniventris, P. erythrophthalmos, P. squamatus, P. melanicterus), zob. Dejtaradol et al. (2016), Shakya & Sheldon (2017) i Fuchs et al. (2018a). Badania Dejtaradol et al. (2016) i Shakya & Sheldon (2017) sugerują możliwość włączenia rodzaju Poliolophus do Brachypodius i Euptilotus do Microtarsus. Status gatunkowy Brachypodius nieuwenhuisii niejasny (Williams, 2002, Collar, 2014, Eaton et al., 2016). Porządek systematyczny w obrębie rodzaju: Pycnonotus za Dejtaradol et al. (2016) i (pozycja P. xantholaemus) Fuchs et al. (2018a), Phyllastrephus, Alophoixus i Iole za Shakya & Sheldon (2017).

Rodzaj: Stelgidillas Oberholser, 1899 (f.)

Rodzaj: Calyptocichla Oberholser, 1905 (f.)

Rodzaj: Andropadus Swainson, 1832 (m.)

Rodzaj: Neolestes Cabanis, 1875 (m.)

Rodzaj: Bleda Bonaparte, 1857 (m.)

Rodzaj: Atimastillas Oberholser, 1905 (f.)

Rodzaj: Ixonotus Verreaux,J & Verreaux,E, 1851 (m.)

Rodzaj: Thescelocichla Oberholser, 1905 (f.)

Rodzaj: Baeopogon Heine,F,Sr., 1860 (m.)

Rodzaj: Chlorocichla Sharpe, 1882 (f.)

Rodzaj: Arizelocichla Oberholser, 1905 (f.)

Rodzaj: Eurillas Oberholser, 1899 (f.)

Rodzaj: Criniger Temminck, 1820 (m.)

Rodzaj: Phyllastrephus Swainson, 1832 (m.)

Rodzaj: Tricholestes Salvadori, 1874 (m.)

Rodzaj: Setornis Lesson, 1839 (m.)

Rodzaj: Alophoixus Oates,EW, 1889 (m.)

Rodzaj: Iole Blyth, 1844 (f.)

Rodzaj: Acritillas Oberholser, 1905 (f.)

Rodzaj: Hemixos Blyth, 1845 (m.)

Rodzaj: Ixos Temminck, 1825 (m.)

Rodzaj: Hypsipetes Vigors, 1831 (m.)

Rodzaj: Alcurus Blyth, 1843 (m.) S

Rodzaj: Bonapartia Büttikofer, 1896 (f.) S

Rodzaj: Brachypodius Blyth, 1845 (m.)

Rodzaj: Poliolophus Sharpe, 1877 (m.)

Rodzaj: Euptilotus Reichenbach, 1850 (m.)

Rodzaj: Microtarsus Eyton, 1839 (m.)

Rodzaj: Nok Fuchs, Pasquet, Stuart, Woxvold, Duckworth & Bowie, 2018 (m.) S

Rodzaj: Spizixos Blyth, 1845 (m.)

Rodzaj: Pycnonotus Boie, 1826 (m.)


Nadrodzina: SYLVIOIDEA Leach, 1820

Takson obejmujący siedem blisko spokrewnionych rodzin: (Sylviidae + Paradoxornithidae (Zosteropidae (Timaliidae (Pellorneidae (Alcippeidae + Leiothrichidae))))) (Cai et al., 2019; zob. również m.in. Cibois, 2003, Alström et al., 2006, Gelang et al., 2009, Moyle et al., 2012). Badania Alström et al. (2014) sugerują, iż Leiothrichidae stanowią takson siostrzany w stosunku do (Pellorneidae + Timaliidae); potrzeba dalszych badań. Badania na poziomie genomów (Moyle et al., 2016) sugerują, iż Sylvioidea stanowią takson siostrzany w stosunku do bilbili (Pycnonotidae).

Rodzina: SYLVIIDAE Leach, 1820 - POKRZEWKI - SYLVIA WARBLERS

Wersja: 2018-11-14
Peters X: 411-414 i 428-429 (p. Muscicapidae), XI: 267-286 (F)   Wolters V: 379-380 (F), 381 (p. Illadopseidae) i 398 (p. Timaliidae)   S&M: 531 (p. Muscicapidae), 632, 643 i 647-648 (F)   HBW XI: 492-575 i 692-709 (F), XII: 134-135 i 280-282 (p. Timaliidae)   H&M4 II: 509-512 (F)   HBW IC II: 498-503 (F)
2 rodzaje, 31 gatunków
Systematyka: Pokrzewki są najbliżej spokrewnione z ogoniatkami (Paradoxornithidae) i obie rodziny czasami są łączone ze sobą (np. w Dickinson & Christidis, 2014), lecz zob. Cai et al. (2019). Obecnie zdefiniowana rodzina i przyjęty porządek systematyczny w jej obrębie (rodzaje, gatunki) opiera się na badaniach Cai et al. (2019); zob. również Voelker et al. (2009), Voelker & Light (2011), Moyle et al. (2012) i Ponti et al. (2018). Do niedawna do Sylviidae zaliczano przedstawicieli szeregu rodzin jak Acrocephalidae, Bernieridae, Cisticolidae, Hyliotidae, Locustellidae, Macrosphenidae, Phylloscopidae i Scotocercidae. Cai et al. (2019) potwierdzili zasadność wydzielenia rodzaju Curruca.

Rodzaj: Sylvia Scopoli, 1769 (f.)

Rodzaj: Curruca Bechstein, 1802 (m.)


Rodzina: PARADOXORNITHIDAE Horsfield & Moore,F, 1854 - OGONIATKI - PARROTBILLS AND ALLIES

Wersja: 2018-11-14
Peters X: 327-331, 398-404, 428 i 431-442 (p. Muscicapidae), XI: 127-128 (p. Sylviidae)   Wolters V: 371 (p. Sylviidae), 386-387 (F), 388-389 i 393-394 (p. Timaliidae)   S&M: 596 (p. Cisticolidae), 637-638, 641-642 i 644-647 (p. Sylviidae)   HBW XII: 134-140 i 280-281 (p. Timaliidae), 292-320 (F)   H&M4 II: 512-515 (p. Sylviidae)   HBW IC II: 502-509 (p. Sylviidae)
13 rodzajów, 31 gatunków
Systematyka: Ogoniatki są najbliżej spokrewnione z pokrzewkami (Sylviidae) i obie rodziny czasami są łączone ze sobą (np. w Dickinson & Christidis, 2014), lecz zob. Cai et al. (2019). Obecnie zdefiniowana rodzina i przyjęty porządek systematyczny w jej obrębie (rodzaje, gatunki) opiera się na badaniach Cai et al. (2019); zob. również Pasquet et al. (2006), Johansson et al. (2008), Gelang et al. (2009), Penhallurick & Robson (2009) (z korektą Penhallurick, 2010), Moyle et al. (2012), Yeung et al. (2011) i Liu,Y et al. (2016). Dawniej czasami łączono ogoniatki z wąsatkami (Panuridae), lecz oba taksony nie są blisko ze sobą spokrewnione. Przyjęty porządek systematyczny w obrębie rodzajów Fulvetta i Chleuasicus za Cai et al. (2019).

Rodzaj: Myzornis Blyth, 1843 (m.)

Rodzaj: Moupinia David & Oustalet, 1877 (f.)

Rodzaj: Lioparus Oates,EW, 1889 (m.)

Rodzaj: Chrysomma Blyth, 1843 (n.)

Rodzaj: Rhopophilus Giglioli & Salvadori, 1870 (m.)

Rodzaj: Fulvetta David & Oustalet, 1877 (f.)

Rodzaj: Chamaea Gambel, 1847 (f.)

Rodzaj: Calamornis Gould, 1874 (m.) S

Rodzaj: Paradoxornis Gould, 1836 (m.)

Rodzaj: Conostoma Hodgson, 1841 (n.) S

Rodzaj: Psittiparus Hellmayr, 1903 (m.)

Rodzaj: Suthora Hodgson, 1837 (f.)

Rodzaj: Chleuasicus Blyth, 1845 (m.) S


Rodzina: ZOSTEROPIDAE Bonaparte, 1853 - SZLARNIKI - WHITE-EYES

Wersja: 2018-11-14
Peters X: 307-309 i 421-426 (p. Muscicapidae), XII: 289-337 (F) i 393-394 (p. Meliphagidae)   Wolters IV: 263 (p. Meliphagidae) i 263-267 (F), V: 382 (p. Illadopseidae) i 389 (p. Timaliidae)   S&M: 432 (p. Meliphagidae), 601-608 (F), 635-636 i 644 (p. Sylviidae)   HBW VII: 47-48, XII: 142-152 (p. Timaliidae), XIII: 402-485 (F) i XVII: 221-222   H&M4 II: 516-525 (F)   HBW IC II: 508-525 i 908-909 (F)
13 rodzajów, 123 gatunki (w tym 2 wymarłe)
Systematyka: Przyjęty porządek systematyczny w obrębie rodziny (rodzaje) bazuje na badaniach Gelang et al. (2009), Moyle et al. (2009b, 2012) i Cai et al. (2019); zob. również Warren et al. (2006) i Melo et al. (2011). Potrzeba dalszych bardziej kompletnych badań (zob. niepublikowane badania na poziomie genomu Oliveros, 2015) i Cai et al. (2019). Często umieszczany wśród szlarników rodzaj Hypocryptadius okazał się być przedstawicielem rodziny wróbli (Passeridae) (Fjeldså et al., 2010). Rodzaj Madanga, zwykle umieszczany w rodzinie szlarników, okazał się być przedstawicielem pliszkowatych (Motacillidae) (Alström et al., 2015a). Badania Moyle et al. (2012) sugerują, iż rodzaj Zosterornis nie jest monofiletyczny, lecz zob. Oliveros (2015). Niepublikowane badania (Oliveros, 2015) sugerują konieczność umieszczenia rodzaju Megazosterops w Heleia. Pozycja rodzaju Tephrozosterops za Cai et al. (2019). Porządek systematyczny w obrębie rodzaju Yuhina za Cai et al. (2019). Szereg gatunków z rodzaju Zosterops wymaga rewizji taksonomicznej, np. Z. poliogastrus, Z. abyssinicus, Z. senegalensis (zob. Cox et al., 2014, Habel et al., 2015, Pearson & Turner, 2017).

Rodzaj: Parayuhina Cai, Cibois, Alström, Moyle, Kennedy, Shao, Zhang, Irestedt, Ericson, Gelang, Qu, Lei & Fjeldså, 2019 (f.) S

Rodzaj: Staphida Swinhoe, 1871 (f.) S

Rodzaj: Yuhina Hodgson, 1836 (f.)

Rodzaj: Zosterornis Ogilvie-Grant, 1894 (m.)

Rodzaj: Heleia Hartlaub, 1865 (f.)

Rodzaj: Cleptornis Oustalet, 1889 (m.)

Rodzaj: Sterrhoptilus Oberholser, 1918 (m.)

Rodzaj: Dasycrotapha Tweeddale, 1878 (f.)

Rodzaj: Tephrozosterops Stresemann, 1931 (m.)

Rodzaj: Zosterops Vigors & Horsfield, 1827 (m.)

Rodzaje o bliżej nieokreślonym pokrewieństwie (genera incertae sedis):

Rodzaj: Rukia Momiyama, 1922 (f.)

Rodzaj: Megazosterops Stresemann, 1930 (m.)

Rodzaj: Apalopteron Bonaparte, 1854 (n.)


Rodzina: TIMALIIDAE Vigors & Horsfield, 1827 - TYMALIOWATE - SCIMITAR BABBLERS AND ALLIES

Wersja: 2018-11-05
Peters X: 266-278, 282-283, 295-299, 301-306, 309-314, 317-327 i 356 (p. Muscicapidae: sF)   Wolters V: 389-392 i 397 (F)   S&M: 627 i 632-637 (p. Sylviidae: t)   HBW XII: 70-133, 150, 156-176, 178-184 i 243, XVII: 221 (F)   H&M4 II: 526-531 (F) i 544 (p. Leiothrichidae)   HBW IC II: 526-533 (F) i 550-551 (p. Leiothrichidae)
11 rodzajów, 48 gatunków
Systematyka: Przyjęty porządek systematyczny w obrębie rodziny (rodzaje) bazuje na Moyle et al. (2012) i Cai et al. (2019); zob. też Cibois (2003) i Gelang et al. (2009). Rodzaj Melanocichla zwykle umieszczany był w rodzinie Leiothrichidae, lecz zob. Cai et al. (2019). Pozycja systematyczna rodzaju Timalia za Cai et al. (2019). Porządek systematyczny w obrębie rodzaju Stachyris za Cai et al. (2019).

Rodzaj: Spelaeornis David & Oustalet, 1877 (m.)

Rodzaj: Melanocichla Sharpe, 1883 (f.) S

Rodzaj: Pomatorhinus Horsfield, 1821 (m.)

Rodzaj: Erythrogenys Baker,ECS, 1930 (f.) S

Rodzaj: Stachyris Hodgson, 1844 (f.)

Rodzaj: Timalia Horsfield, 1821 (f.)

Rodzaj: Dumetia Blyth, 1852 (f.)

Rodzaj: Rhopocichla Oates,EW, 1889 (f.) S

Rodzaj: Mixornis Blyth, 1842 (m.)

Rodzaj: Macronus Jardine & Selby, 1835 (m.)

Rodzaj: Cyanoderma Salvadori, 1874 (n.)


Rodzina: PELLORNEIDAE Delacour, 1946 - DŻUNGLAKI - SMALLER BABBLERS

Wersja: 2018-11-14
Peters X: 240-265, 283-293, 389-390, 399-400 i 404-406 (p. Muscicapidae), XI: 48-49 i 130 (p. Sylviidae)   Wolters V: 371 (p. Sylviidae), 380-382 (p. Illadopseidae), 390-391, 393 i 394 (p. Timaliidae)   S&M: 596 (p. Cisticolidae), 626, 630-634 i 640-642 (p. Sylviidae)   HBW XI: 428-429 (p. Cisticolidae), 576 i 584 (p. Sylviidae), XII: 150, 155-156 i 186-214 (p. Timaliidae)   H&M4 II: 531-537 (F)   HBW IC II: 532-541 (F)
16 rodzajów, 56 gatunków
Systematyka: Przyjęty porządek systematyczny w obrębie rodziny (rodzaje) bazuje na Moyle et al. (2012) i Cai et al. (2019); zob. też Cibois (2003), Pasquet et al. (2006), Collar & Robson (2007), Gelang et al. (2009) i Luo et al. (2009a). Pozycja systematyczna rodzajów Graminicola, Turdinus, Laticilla i Illadopsis za Cai et al. (2019). Rodzaj Laticilla, tradycyjnie włączany do rodzaju Prinia (Cisticolidae), okazał się być przedstawicielem rodziny dżunglaków (Olsson et al., 2013a, Price et al., 2014). Oliveros et al. (2012) sugerują bliskie pokrewieństwo rodzaju Leonardina z rodzajami Vauriella i Heinrichia (Muscicapidae), lecz zob. Dickinson & Christidis (2014). Badania Renner et al. (2018) sugerują, iż rodzaj Ptilocichla wymaga rewizji taksonomicznej. Porządek systematyczny w obrębie rodzajów Schoeniparus i Ptilocichla za Cai et al. (2019).

Rodzaj: Graminicola Jerdon, 1863 (m.)

Rodzaj: Turdinus Blyth, 1844 (m.)

Rodzaj: Malacopteron Eyton, 1839 (n.)

Rodzaj: Gampsorhynchus Blyth, 1844 (m.)

Rodzaj: Schoeniparus Hume, 1874 (m.)

Rodzaj: Pellorneum Swainson, 1832 (n.)

Rodzaj: Trichastoma Blyth, 1842 (n.)

Rodzaj: Laticilla Blyth, 1845 (f.)

Rodzaj: Illadopsis Heine,F,Sr., 1860 (f.)

Rodzaj: Kenopia Gray,GR, 1869 (f.)

Rodzaj: Malacocincla Blyth, 1845 (f.)

Rodzaj: Gypsophila Oates,EW, 1883 (f.) S

Rodzaj: Ptilocichla Sharpe, 1877 (f.)

Rodzaj: Napothera Gray,GR, 1842 (f.)

Rodzaj: Rimator Blyth, 1847 (m.)

Rodzaj o bliżej nieokreślonym pokrewieństwie (genus incertae sedis):

Rodzaj: Leonardina Mearns, 1905 (f.)


Rodzina: ALCIPPEIDAE Cai, Cibois, Alström, Moyle, Kennedy, Shao, Zhang, Irestedt, Ericson, Gelang, Qu, Lei & Fjeldså, 2019 - SIKORNIKI - ALCIPPE FULVETTAS

Wersja: 2018-11-14
Peters X: 406-411 (p. Muscicapidae)   Wolters V: 394 (p. Timaliidae)   S&M: 642 (p. Sylviidae)   HBW XII: 150, 152-155 (p. Timaliidae)   H&M4 II: 537-538 (p. Leiothrichidae)   HBW IC II: 540-541 (p. Leiothrichidae)
1 rodzaj, 7 gatunków
Systematyka: Sikorniki są prawdopodobnie najbliżej spokrewnione z pekińczykami (Leiothrichidae) i obie rodziny czasami są łączone ze sobą (np. w Dickinson & Christidis, 2014), lecz zob. Cai et al. (2019). Najbliższe pokrewieństwo sikorników wymaga jednak dalszych badań (por. Gelang et al., 2009, Moyle et al., 2012, Cibois et al., 2018b, Cai et al., 2019). Dawniej do Alcippe zaliczano również przedstawicieli następujących rodzajów: Lioparus, Fulvetta, Schoeniparus i "Pseudoalcippe" (obecnie Sylvia), lecz rodzaje te nie są ze sobą blisko spokrewnione. Porządek systematyczny w obrębie obecnie zdefiniowanego rodzaju Alcippe za Cai et al. (2019).

Rodzaj: Alcippe Blyth, 1844 (f.)


Rodzina: LEIOTHRICHIDAE Swainson, 1831 - PEKIŃCZYKI - BABBLERS, LAUGHING-THRUSHES AND ALLIES

Wersja: 2018-11-05
Peters X: 115-116, 331-385, 390-397 i 413-420 (p. Muscicapidae)   Wolters V: 392-398 (p. Timaliidae)   S&M: 626-630 i 638-643 (p. Sylviidae)   HBW XII: 140, 210 i 214-279 (p. Timaliidae)   H&M4 II: 538-548 (F)   HBW IC II: 540-557 (F)
21 rodzajów, 118 gatunków
Systematyka: Przyjęty porządek systematyczny w obrębie rodziny (rodzaje, gatunki) bazuje na badaniach Gelang et al. (2009), Luo et al. (2009a,b), Moyle et al. (2012), Cibois et al. (2018b) i Cai et al. (2019); zob. również Robin et al. (2017). Wśród pekińczyków często wymieniane są rodzaje Melanocichla (Timaliidae) i Alcippe (Alcippeidae), lecz zob. Cai et al. (2019). Pozycja systematyczna rodzaju Laniellus za Cibois et al. (2018b) i Cai et al. (2019). Porządek systematyczny w obrębie obecnie zdefiniowanych rodzajów Argya, Turdoides, Garrulax, Ianthocincla, Pterorhinus, Trochalopteron (pozycja T. virgatum), Heterophasia, Liocichla i Sibia za Cibois et al. (2018b) i Cai et al. (2019).

Rodzaj: Grammatoptila Reichenbach, 1850 (f.)

Rodzaj: Laniellus Swainson, 1832 (m.) N

Rodzaj: Cutia Hodgson, 1837 (f.)

Rodzaj: Argya Lesson, 1831 (f.) S

Rodzaj: Acanthoptila Blyth, 1855 (f.) S

Rodzaj: Phyllanthus Lesson, 1844 (m.) S

Rodzaj: Turdoides Cretzschmar, 1826 (f.) S

Rodzaj: Garrulax Lesson, 1831 (m.)

Rodzaj: Ianthocincla Gould, 1835 (f.) S

Rodzaj: Pterorhinus Swinhoe, 1868 (m.) S

Rodzaj: Trochalopteron Blyth, 1843 (n.)

Rodzaj: Montecincla Robin, Vishnudas, Gupta, Rheindt, Hooper, Ramakrishnan & Reddy, 2017 (f.) S

Rodzaj: Heterophasia Blyth, 1842 (f.)

Rodzaj: Leiothrix Swainson, 1832 (f.)

Rodzaj: Leioptila Blyth, 1847 (f.)

Rodzaj: Minla Hodgson, 1837 (f.)

Rodzaj: Liocichla Swinhoe, 1877 (f.)

Rodzaj: Sibia Hodgson, 1836 (f.) S

Rodzaj: Siva Hodgson, 1837 (f.) S

Rodzaj: Chrysominla Wolters, 1980 (f.) S

Rodzaj: Actinodura Gould, 1836 (f.) S



Philesturnus rufusater: gatunek ostatnio wyodrębniony z P. carunculatus; zob. Scofield (2009), Gill et al. (2010) i Parker et al. (2014).

Petroica multicolor: wyróżniane grupy podgatunków prawdopodobnie stanowią odrębne gatunki; zob. Kearns et al. (2016) i Pratt & Mittermeier (2016).

Monachella (muelleriana) coultasi: być może osobny gatunek; zob. Mayr & Diamond (2001) i Dutson (2011).

Heteromyias (albispecularis) armiti: takson traktowany wraz z rothschildi, centralis i atricapilla jako osobny gatunek przez Pratt & Beehler (2014) i Beehler & Pratt (2016).

Sittiparus varius: McKay et al. (2014) wyróżniają z S. varius 3 dodatkowe gatunki: S. owstoni, S. olivaceus i S. castaneoventris; lecz prawdopodobnie tylko castaneoventris zasługuje na wyodrębnienie.

Cyanistes teneriffae: wyróżnione 4 grupy podgatunków na podstawie badań Stervander et al. (2015); zob. również Illera et al. (2011), Päckert et al. (2013b) i Gohli et al. (2015).

Remiz coronatus: gatunek często włączany do R. consobrinus (np. przez Eck & Martens, 2006, Dickinson & Christidis, 2014) lub do R. pendulinus (np. w Dickinson, 2003), lecz zob. Sibley & Monroe (1990), Madge (2008), del Hoyo & Collar (2016), Barani-Beiranvand et al. (2017) I Shirihai & Svensson (2018).

Remiz macronyx: takson często podnoszony do rangi gatunku (np. przez Madge, 2008, Dickinson & Christidis, 2014, del Hoyo & Collar, 2016, Shirihai & Svensson, 2018), lecz zob. Sibley & Monroe (1990), Eck & Martens (2006) i Barani-Beiranvand et al. (2017); potrzeba dalszych badań (Shirihai & Svensson, 2018)).

Eremalauda (dunni) eremodites: takson traktowany jako odrębny gatunek przez del Hoyo & Collar (2016) i Shirihai & Svensson (2018a).

Calandrella dukhunensis: gatunek ostatnio wyodrębniony z C. brachydactyla (Alström et al., 2013, Stervander et al., 2016); split zaakceptowany przez del Hoyo & Collar (2016) i Shirihai & Svensson (2018a).

Calandrella eremica: gatunek ostatnio wyodrębniony z C. blanfordi (Stervander et al., 2016, del Hoyo & Collar, 2016, Shirihai & Svensson, 2018a).

Cisticola guinea: syn. C. dorsti Chappuis & Érard, 1991 (zob. Dowsett-Lemaire et al., 2005).

Cisticola juncidis: wyróżnione grupy podgatunków za Eaton et al. (2016); zob. również Rasmussen & Anderton (2005) i Beehler & Pratt (2016).

Prinia flaviventris: wyróżnione grupy podgatunków za Eaton et al. (2016).

Prinia (inornata) blythi: być może osoby gatunek; zob. Eaton et al. (2016).

Helopsaltes: nowo opisany rodzaj obejmujący 6 gatunków tradycyjnie umieszczanych w rodzaju Locustella, lecz zob. Alström et al. (2018b).

Locustella alfredi: gatunek zwykle umieszczany w rodzaju Bradypterus, lecz zob. Alström et al. (2018b).

Locustella castanea: wyróżnione grupy podgatunków traktowane są jako osobne gatunki przez Eaton et al. (2016).

Locustella (montis) timorensis: takson traktowany jako osobny gatunek przez Dickinson & Christidis (2014), lecz zob. Alström et al. (2015b, 2018b), Eaton et al. (2016) i del Hoyo & Collar (2016).

Cincloramphus: obecnie zdefiniowany rodzaj bazuje na wynikach badań Alström et al. (2018b). Gatunki: C. grosvenori C. rubiginosus, C. mariae i C. whitneyi zwykle umieszczane są w osobnym rodzaju - Megalurulus Verreaux,J, 1869 (m.), natomiast C. bivittatus w monotypowym Buettikoferella Stresemann, 1928 (f.) (jako B. bivittata).

Cincloramphus grosvenori: gatunek często włączany do C. whitneyi (np. w Dickinson & Christidis, 2014), lecz zob. Alström et al. (2018b), Sibley & Monroe (1990), Mayr & Diamond (2001), Dutson (2011)i del Hoyo & Collar (2016).

Schoenicola striatus: gatunek zwykle umieszczany w osobnym monotypowym rodzaju Chaetornis Gray,GR, 1848 (f.) (jako C. striata), lecz zob. Alström et al. (2018b).

Bradypterus seebohmi: gatunek zwykle umieszczany w osobnym monotypowym rodzaju Amphilais Parker,SA, 1984 (m.), lecz zob. Alström et al. (2018b).

Oxylabes madagascariensis: syn. Hypositta perdita Peters,DS, 1996 (koralodziób krótkopalcowy; Bluntschli's Vanga); zob. Fjeldså et al. (2013).

Arundinax: czasami jest używana nazwa rodzajowa Phragamaticola Jerdon, 1847 (np. Dickinson, 2003), lecz zob. Dickinson & Christidis (2014).

Psalidoprocne: badania Barrow et al. (2016) i de Silva et al. (w druku) sugerują potrzebę rewizji systematycznej rodzaju; potrzeba jednak dalszych bardziej kompletnych badań.

Petrochelidon fuliginosa: badania de Silva et al. (2018) wskazują potrzebę umieszczenia tego gatunku w osobnym (nowym) rodzaju - "Atronanus" de Silva, Fernando, Robbins, Cooper, Fokam & A.T. Peterson, 2018 (m.), lecz nazwa ta nie została wprowadzona zgodnie z zasadami nomenklatury zoologicznej.

Riparia (paludicola) chinensis: takson traktowany jako odrębny gatunek przez Rasmussen & Anderton (2005), del Hoyo & Collar (2014) i Shirihai & Svensson (2018a).

Abrornis yunnanensis: syn. P. sichuanensis Alström, Olsson & Colston, 1992.

Seicercus (sarasinorum) nesophilus: takson traktowany przez Eaton et al. (2016) jako osobny monotypowy gatunek.

Seicercus maforensis: indonezyjskie grupy podgatunków traktowane są przez Eaton et al. jako 4 (potencjalnie 5) gatunki; pozostałe populacje traktowane są przez Pratt & Beehler (2014) i Beehler & Pratt (2016) jako 3 osobne gatunki; potrzeba dalszych badań.

Seicercus (presbytes) floresianus: takson traktowany przez Eaton et al. (2016) jako osobny monotypowy gatunek. Takson zwykle wymieniany jako floris (Hartert,E, 1898), lecz nazwa ta jest zajęta w rodzaju Seicercus przez S. montis floris (Hartert,E, 1897).

Seicercus muleyitensis: gatunek do niedawna znany pod nazwą Phylloscopus davisoni (Oates, 1889); nazwa ta jest jednak zajęta w rodzaju Seicercus przez Cryptolopha davisoni (Sharpe, 1888).

Aegithalos exilis: gatunek zwykle umieszczany w osobnym monotypowym rodzaju - Psaltria Temminck, 1836 (f.) (np. w Sibley & Monroe, 1990, Dickinson & Christidis, 2015), lecz zob. Johansson et al. (2016).

Scotocerca (inquieta) saharae: takson (wraz z podgatunkiem theresae) traktowany jest przez Shirihai & Svensson (2018) jako odrębny gatunek; potrzeba jednak dalszych badań.

Horornis fortipes: grupy podgatunkowe (potencjalne gatunki) na podstawie badań Wei et al. (w druku).

Bleda (notatus) ugandae: badania Huntley & Voelker (2016) sugerują status gatunku dla tego taksonu.

Phyllastrephus icterinus: takson Phyllastrephus leucolepis Gatter, 1985 (jasnobrzuch żółtoplamy; Liberian Greenbul) zwykle traktowany jest jako osobny gatunek, lecz badania Collinson et al. (2018) wskazują, iż stanowi on odmianę barwną gatunku P. icterinus.

Alophoixus phaeocephalus: wyróżnione grupy podgatunków za Eaton et al. (2016).

Alophoixus ochraceus: gatunek wymagający rewizji systematycznej (Fuchs et al., 2015).

Alophoixus ruficrissus: gatunek ostatnio wyodrębniony (wraz z fowleri jako podgatunkiem) z A. ochraceus (Fuchs et al., 2015); split przyjęty przez Eaton et al. (2016).

Alophoixus tephrogenys: gatunek ostatnio wyodrębniony z A. bres (Fuchs et al., 2015); split przyjęty przez Eaton et al. (2016) i del Hoyo & Collar (2016).

Iole finschii: gatunek zwykle umieszczany w rodzaju Alophoixus (np. przez Dickinson & Christidis, 2014, del Hoyo & Collar, 2016), lecz zob. Shakya & Sheldon (2017).

Iole charlottae: wyróżnione (monotypowe) grupy podgatunków za Eaton et al. (2016) i Manawatthana et al. (2017).

Iole (viridescens) cacharensis: takson podnoszony przez Manawatthana et al. (2017) do rangi gatunku.

Ixos (virescens) sumatranus: takson podnoszony przez Eaton et al. (2016) do rangi gatunku.

Hypsipetes affinis: gatunek zwykle umieszczany w osobnym monotypowym rodzaju - Thapsinillas Oberholser, 1905 (f.), lecz zob. Eaton et al. (2016) i Shakya & Sheldon (2017).

Hypsipetes thompsoni: gatunek zwykle umieszczany w osobnym monotypowym rodzaju - Cerasophila Bingham, 1900 (f.), lecz zob. Shakya & Sheldon (2017).

Alcurus, Bonapartia: rodzaje wyodrębnione z Pycnonotus za Dejtaradol et al. (2016), Shakya & Sheldon (2017) i Fuchs et al. (2018a); pozycja systematyczna gatunku Bonapartia tympanistrigus za Wolters (1977) i Eaton et al. (2016). Potrzeba dalszych badań dla określenia najbliższego pokrewieństwa ww. rodzajów.

Brachypodius atriceps: wyróżnione grupy (monotypowe) podgatunków za Eaton et al. (2016).

Brachypodius nieuwenhuisii: pozycja systematyczna za Williams (2002) i Collar (2014); status gatunkowy wysoce wątpliwy (zob. Eaton et al., 2016).

Nok hualon: gatunek oryginalnie opisany w rodzaju Pycnonotus, lecz zob. Fuchs et al. (2018a).

Pycnonotus (bimaculatus) snouckaerti: Eaton & Collar (2015) sugerują status gatunku dla tego taksonu. Split zaakceptowany przez Eaton et al. (2016).

Pycnonotus goiavier: wyróżnione grupy podgatunków traktowane są jako odrębne gatunki w Eaton et al. (2016).

Pycnonotus (blanfordi) conradi: Garg et al. (2016) sugerują status gatunku dla tego taksonu.

Pycnonotus plumosus: wyróżnione grupy podgatunków traktowane są jako odrębne gatunki w Eaton et al. (2016).

Sylvia galinieri: gatunek zwykle umieszczany w osobnym monotypowym rodzaju - Parophasma Reichenow, 1905 (n.), lecz zob. Ponti et al. (2018) i Cai et al. (2019).

Sylvia nigricapillus: gatunek zwykle umieszczany w odrębnym rodzaju - Lioptilus Bonaparte, 1850 (m.), lecz zob. Johansson et al. (2008), Moyle et al. (2012) i Cai et al. (2019).

Curruca ruppeli: często używana jest niepoprawna nazwa gatunkowa rueppelli.

Rhopophilus (pekinensis) albosuperciliaris: badania Leader et al. (2013) sugerują status gatunku dla tego taksonu.

Calamornis: rodzaj wyodrębniony z Paradoxornis na podstawie Cai et al. (2019); rodzaj zaakceptowany przez Wolters (1980a).

Conostoma: gatunki C. paradoxum i C. unicolor często umieszczane są w osobnym rodzaju - Cholornis Verreaux,J, 1871 (m.) (Wolters, 1980a, Dickinson & Christidis, 2014), lecz zob. Cai et (2019).

Suthora davidiana: gatunek często umieszczany jest w osobnym monotypowym rodzaju - Neosuthora Hellmayr, 1911 (f.) (Wolters, 1980a, Dickinson & Christidis, 2014), lecz zob. Cai et (2019).

Chleuasicus: wszystkie gatunki za wyjątkiem C. atrosuperciliaris często umieszczane są w odrębnym rodzaju - Sinosuthora Penhallurick & Robson, 2009 (f.) (Dickinson & Christidis, 2014), lecz zob. Cai et (2019).

Chleuasicus (brunneus) ricketti: badania Yeung et al. (2011) sugerują status gatunku dla tego taksonu.

Parayuhina: rodzaj ostatnio wyodrębniony z Yuhina na podstawie badań Cibois et al. (2002), Zhang et al. (2007), Moyle et al., (2009b, 2012) i Cai et al. (2019).

Staphida: rodzaj ostatnio wyodrębniony z Yuhina (Cibois et al., 2002, Zhang et al., 2007, Moyle et al., 2009b, 2012, Cai et al., 2019); rodzaj zaakceptowany przez m.in. Collar & Robson (2007).

Sterrhoptilus nigrocapitatus: wyróżnione grupy podgatunkowe za Hosner et al. (2018); być może odrębne gatunki.

Zosterops borbonicus: często Boddaert, 1783 jest wymieniany jako autor tego taksonu (np. w Dickinson & Christidis, 2014), lecz zob. Dickinson & Cheke (2015).

Zosterops emiliae: gatunek zwykle umieszczany w osobnym monotypowym rodzaju - Chlorocharis Sharpe, 1888 (f.), lecz zob. Moyle et al. (2009b), Oliveros (2015), Cai et al. (2019) i Lim et al. (w druku). Zmiana przyjęta przez Eaton et al. (2016). Wyróżnione grupy podgatunków za Eaton et al. (2016).

Zosterops simplex: gatunek ostatnio wyodrębniony z Z. japonicus (Lim et al., w druku).

Zosterops montanus: pozycja systematyczna za Lim et al. (w druku). Badania te wręcz sugerują potrzebę połączenia tego gatunku z Z. japonicus, lecz niepublikowane badania (Oliveros, 2015) sugerują, iż Z. japonicus stanowi takson siostrzany do (Z. montanus + Z. meyeni); potrzeba dalszych bardziej kompletnych badań.

Zosterops melanurus: gatunek ostatnio wyodrębniony z Z. palpebrosus (Eaton et al., 2016, Lim et al., w druku).

Zosterops virens: często używana jest nazwa gatunkowa Z. capensis (np. w Dickinson & Christidis, 2014), lecz zob. Thompson & Taylor (2014).

Zosterops poliogastrus: badania Habel et al. (2015) i Meimberg et al. (2016) sugerują wydzielenie 3-4 dodatkowych gatunków - Z. silvanus, Z. mbuluensis, Z. kikuyuensis i Z. kulalensis; zob. również Cox et al. (2014).

Zosterops atriceps: wyróżnione (monotypowe) grupy podgatunków traktowane są jako odrębne gatunki przez Eaton et al. (2016).

Zosterops atrifrons: wyróżnione grupy podgatunków za Eaton et al. (2016).

Melanocichla: rodzaj często włączany do Garrulax (np. w Dickinson & Christidis, 2014), lecz zob. Collar & Robson (2007) i Cai et al. (2019).

Pomatorhinus montanus: wyróżnione grupy podgatunków za Eaton et al. (2016).

Erythrogenys: syn. Megapomatorhinus Moyle, Andersen, Oliveros, Steinheimer & Reddy, 2012 (m.); zob. Dickinson & Christidis (2014).

Stachyris nigriceps: wyróżnione grupy podgatunków za Eaton et al. (2016).

Stachyris roberti: gatunek ostatnio wyodrębniony z S. humei (Collar, 2006, Collar & Robson, 2007, del Hoyo & Collar, 2016, Cai et al., 2019).

Rhopocichla: Cai et al. (2019) rekomendują połączenie z rodzajem Dumetia.

Macronus (striaticeps) alcasidi: być może osobny gatunek (Hosner et al., 2018).

Cyanoderma erythropterum: wyróżnione grupy podgatunków za Eaton et al. (2016).

Cyanoderma rufifrons: syn. Cyanoderma rodolphei (Deignan, 1939) (cierniodziób blady; Deignan's Babbler) - często uznawany za osobny gatunek (np. Sibley & Monroe, 1990, Dickinson, 2003), lecz zob. Collar & Robson (2007). Wyróżnione grupy podgatunków za Eaton et al. (2016).

Graminicola (bengalensis) striatus: badania Leader et al. (2010) sugerują status gatunku dla tego taksonu.

Malacopteron (cinereum) indochinense: takson traktowany przez Eaton et al. (2016) jako odrębny gatunek.

Malacopteron magnirostre: wyróżnione grupy podgatunków za Eaton et al. (2016).

Pellorneum capistratum: wyróżnione (monotypowe) grupy podgatunków za Eaton et al. (2016).

Trichastoma malaccense: wyróżnione (monotypowe) grupy podgatunków za Eaton et al. (2016).

Trichastoma albiventre: gatunek często umieszczany w rodzaju Pellorneum (np. w Dickinson & Christidis, 2014), lecz zob. Cai et al. (2019); zob. również Moyle et al. (2012).

Malacocincla sepiaria: wyróżnione grupy podgatunków za Eaton et al. (2016).

Gypsophila: rodzaj ostatnio wyodrębniony z Turdinus (Collar & Robson, 2007, Cai et al., 2019).

Ptilocichla mindanensis: wyróżnione grupy podgatunków za Hosner et al. (2018); być może stanowią one odrębne gatunki.

Napothera epilepidota: wyróżnione grupy podgatunków za Eaton et al. (2016).

Rimator danjoui, R. naungmungensis: gatunki często umieszczane w odrębnym rodzaju - Jabouilleia Delacour, 1927 (f.), lecz zob. del Hoyo & Collar (2016), Renner et al. (2018) i Cai et al. (2019). R. naungmungensis często włączany do R. danjoui, lecz zob. del Hoyo & Collar (2016) i Renner et al. (2018).

Rimator albostriatus: gatunek ostatnio wyodrębniony z R. malacoptilus (Collar, 2006, Collar & Robson, 2007, Eaton et al., 2016, Renner et al., 2018, Cai et al., 2019).

Alcippe brunneicauda: wyróżnione (monotypowe) grupy podgatunków za Eaton et al. (2016).

Alcippe morrisonia: gatunek wymagający rewizji systematycznej; zob. Zou et al. (2007), Song et al. (2009) i Cai et al. (2019).

Laniellus: zwykle używana jest nazwa rodzajowa Crocias Temminck, 1836 (m.) (np. w Dickinson, 2003), lecz zob. Dickinson & Christidis (2014).

Cutia legalleni: gatunek zwykle włączany do C. nipalensis (np. w Dickinson & Christidis, 2014), lecz zob. Collar (2006) i Cibois et al. (2018b).

Argya: obecnie zdefiniowany rodzaj na podstawie badań Cibois et al. (2018b) i Cai et al. (2019); A. cinereifrons był wcześniej umieszczany w rodzaju Garrulax, A. longirostris i A. gularis - w osobnym rodzaju Chatarrhaea Blyth, 1855 (f.), a A. striata, A. rufescens i A. affinis - w Turdoides. Zob. również Price et al. (2014).

Turdoides: Cibois et al. (2018b) i Cai et al. (2019) rekomendują włączenie do Turdoides rodzajów Acanthoptila, Phyllanthus i Kupeornis; w przyjętym tu porządku systematycznym połączono jedynie blisko ze sobą spokrewnione ostatnie dwa rodzaje. Gatunki Phyllanthus gilberti, P. rufocinctus i P. chapini często umieszczane w osobnym rodzaju Kupeornis Serle, 1949 (m.).

Garrulax (canorus) owstoni: Wang,N et al. (2016) sugerują status gatunku dla tego taksonu.

Ianthocincla, Pterorhinus: rodzaje wyodrębnione z Garrulax na podstawie badań Cibois et al. (2018b) i Cai et al. (2019); zob. również Collar & Robson (2007), Luo et al. (2009b) i Moyle et al. (2012).

Pterorhinus woodi: gatunek ostatnio wyodrębniony z P. lanceolatus (del Hoyo & Collar, 2016, Cai et al., 2019; zob. również Rasmussen & Anderton, 2005 i Collar, 2006).

Montecincla: nowy rodzaj ostatnio wyodrębniony z Trochalopteron (Robin et al., 2017); zmiana potwierdzona przez Cibois et al. (2018b) i Cai et al. (2019).

Leiothrix argentauris: wyróżnione grupy podgatunków za Eaton et al. (2016).

Actinodura: Cibois et al. (2018b) i Cai et al. (2019) rekomendują włączenie rodzajów Chrysominla, Siva i Sibia do Actinodura na podstawie stwierdzonych niewielkich różnic genetycznych.